Wyrok TK z dnia 21 lipca 2004, sygn. K 16/03

1. Rzecznik Praw Obywatelskich złożył 28 maja 2003 r. wniosek o stwierdzenie niezgodności art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) w zakresie, w jakim przepis ten nakazuje wliczanie dodatków pielęgnacyjnych do dochodu przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy, art. 6 ust. 6 pkt 1 powołanej ustawy z art. 2 i art. 32 Konstytucji.

Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich regulacja polegająca na wliczaniu dodatku pielęgnacyjnego do dochodu rodziny, na podstawie którego ustalane jest prawo i wysokość dodatku mieszkaniowego, przy jednoczesnym braku wliczenia do powyższego dochodu zasiłku pielęgnacyjnego, stanowi naruszenie konstytucyjnych zasad równości i sprawiedliwości społecznej. Według Rzecznika Praw Obywatelskich zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny spełniają podobne cele i brak jest racjonalnego uzasadnienia, by – w sytuacji ustalania prawa do dodatku mieszkaniowego – w sposób odmienny traktować zasiłek pielęgnacyjny i dodatek pielęgnacyjny. Taka sytuacja prowadzi do dyskryminacji przy ubieganiu się o dodatki mieszkaniowe osób pobierających dodatki pielęgnacyjne.

Rzecznik Praw Obywatelskich kwestionuje także rozwiązanie przyjęte w art. 6 ust. 6 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Regulacja przyjęta w powyższym przepisie powoduje, że najemca zajmujący lokal mieszkalny w mieszkaniowym zasobie gminy będzie miał w pełnej wysokości zaliczony czynsz do wydatków przyjmowanych dla obliczenia dodatku mieszkaniowego. Z kolei zaś osoby uprawnione zajmujące lokale mieszkalne poza tym zasobem mogą zaliczyć wydatki w tym zakresie tylko do wysokości czynszu, który obowiązywałby dla tych lokali, gdyby wchodziły one do zasobu mieszkaniowego gminy. Sytuacja taka powoduje uprzywilejowaną pozycję osób zajmujących lokale w mieszkaniowym zasobie gminy, gdyż z jednej strony uiszczają one czynsz na niekomercyjnych zasadach, a