Wyrok TK z dnia 27 czerwca 2006, sygn. K 16/05

1. Pismem z 20 maja 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik) wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności z art. 2 Konstytucji art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203, Nr 151, poz. 1596 i Nr 254, poz. 2533 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 290; dalej: ustawa nowelizująca) w części zawierającej zwrot „uwzględniając uprawnienia do powierzchni użytkowej podstawowej przysługujące wnioskodawcy w dniu wypłaty ekwiwalentu, przyjmując jako podstawę obliczenia ekwiwalentu średnią cenę metra kwadratowego tej powierzchni, ustaloną przez dyrektora oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy”.

Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst pierwotny: Dz. U. Nr 86, poz. 433; dalej: u.z.S.Z.) przyznała żołnierzom zawodowym prawo do kwatery. Zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy prawo do kwatery realizowało się na wniosek żołnierza zawodowego poprzez przydzielenie kwatery albo wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery. Ekwiwalent jest świadczeniem cywilnoprawnym, wypłacanym na podstawie umowy zawartej pomiędzy właściwym organem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (dalej: WAM) a osobą uprawnioną. Celem wypłaty ekwiwalentu jest ułatwienie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych żołnierza we własnym zakresie, poprzez zakup lokalu na rynku mieszkaniowym, udział w budownictwie społecznym lub jednorodzinnym (druk sejmowy, II kadencja, nr 708 s. 4 uzasadnienia).

Zgodnie z art. 47 ust. 2 u.z.S.Z. (w brzmieniu sprzed nowelizacji) ekwiwalent wynosił 3% wartości przysługującej kwatery za każdy rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość uposażenia według stopnia