Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt K 16/06 |
Uzasadnienie:
I
1. Grupa posłów na Sejm V kadencji, pismem z 5 czerwca 2006 r., zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie
niezgodności art. 1 ust. 2 ustawy budżetowej na rok 2006 z dnia 17 lutego 2006 r. (Dz. U. Nr 35, poz. 244; dalej: ustawa budżetowa),
w związku z załącznikiem nr 2 do tej ustawy (część 83, dział 758, rozdział 75818, poz. 95), tzn. postanowienia przewidującego
wydatki budżetu państwa w ramach projektu budowy Świątyni Opatrzności Bożej, ujętego jako rezerwa celowa w zakresie ochrony
dziedzictwa narodowego, z następującymi przepisami Konstytucji:
– art. 1, to jest z zasadą, że Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli;
– art. 7 w związku z art. 216 ust. 1, to jest z zasadą legalizmu w zakresie wydatków publicznych w związku z zasadą, że środki
finansowe na cele publiczne są gromadzone i wydatkowane w sposób określony w ustawie,
– art. 25 ust. 1, to jest z zasadą równouprawnienia kościołów i innych związków wyznaniowych,
– art. 25 ust. 2, to jest z zasadą bezstronności władz publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach przekonań religijnych,
światopoglądowych i filozoficznych,
– art. 25 ust. 3, to jest z zasadą wzajemnej niezależności państwa i związków wyznaniowych w swoim zakresie.
Uzasadniając zarzut niezgodności zakwestionowanego postanowienia ustawy budżetowej z art. 1 Konstytucji, wnioskodawca wskazał,
że część środków publicznych, pochodząca przede wszystkim z tytułu danin publicznych, przeznaczona została na ściśle partykularny
cel, o charakterze wyznaniowym – realizację projektu rzymskokatolickiej Świątyni Opatrzności Bożej. W ocenie wnioskodawcy
przeznaczenie rezerwy celowej na budowę tej świątyni koliduje z zasadą, że państwo polskie jest dobrem wspólnym wszystkich
obywateli.
Wnioskodawca podkreślił, że takie rozwiązanie pozostaje ponadto w sprzeczności z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989