Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 listopada 2011 r.
|
| Sygn. akt K 16/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich 16 kwietnia 2009 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności:
art. 135f ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, ze zm.; dalej: ustawa o Policji),
art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu
Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 710; dalej: ustawa o SKW oraz SWW) i art. 125 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708, ze zm.; dalej: ustawa o CBA) z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3
oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Zakwestionowane przepisy mają tożsame brzmienie; przewidują, że rzecznik dyscyplinarny
może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na
postanowienie przysługuje zażalenie.
1.1. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO, wnioskodawca) podniósł, że konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko,
jest ono nie tylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardem demokratycznego państwa prawnego.
Pozostawienie rzecznikowi dyscyplinarnemu możliwości decydowania o udostępnieniu obwinionemu akt postępowania dyscyplinarnego
ze względu na dobro postępowania dyscyplinarnego stanowi naruszenie prawa do obrony w wymiarze materialnym, określonym w art.
42 ust. 2 Konstytucji. RPO podkreślił, że w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, wszystkie gwarancje ustanowione
w rozdziale II Konstytucji odnoszą się do wszelkich postępowań represyjnych, tzn. postępowań, których celem jest poddanie
obywatela jakiejś formie ukarania lub jakiejś sankcji, a więc także do postępowań dyscyplinarnych.
Wnioskodawca zwrócił uwagę, że postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszy służb mundurowych ze swojej istoty prowadzone jest
przez przełożonych dyscyplinarnych, którzy ze zrozumiałych względów nie gwarantują wszystkich standardów prawa do sądu,