Postanowienie TK z dnia 03 marca 2020, sygn. K 16/19

1. 6 sierpnia 2019 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy 54 posłów na Sejm RP VIII kadencji o stwierdzenie, że art. 11c ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 84, ze zm.; dalej: ustawa o KRS), rozumiany w ten sposób, że nie daje podstaw do odmowy udzielenia informacji publicznej w postaci wykazu sędziów popierających zgłoszenie kandydata na członka Krajowej Rady Sądownictwa wybieranego spośród sędziów, jest niezgodny z art. 2 i wywodzoną z niego zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz z art. 47 i art. 51 Konstytucji.

Przepis ten stanowił o tym, że zgłoszenia kandydatów w procedurze zgłaszania kandydatów na członków Krajowej Rady Sądownictwa, Marszałek Sejmu niezwłocznie przekazuje posłom i podaje do publicznej wiadomości, z wyłączeniem załączników.

Interpretując art. 11c wnioskodawca uznał, że jego treść normatywna wyklucza możliwość udostępniania w trybie wnioskowym, przewidzianym w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.), załączników do zgłoszeń kandydatów na członków KRS, obejmujących wykazy sędziów popierających zgłaszaną kandydaturę. Ocenił go jako przepis szczególny do rozwiązań u.d.i.p. Uznał, że gdyby ustawodawca chciał umożliwić dostęp do załączników to wskazałby w ustawie o KRS jakie dane należy opublikować. Dlatego nie zgadza się z interpretacją przyjętą w dość licznym już (wskazanym we wniosku) orzecznictwie sądów administracyjnych. W tej sytuacji uznał za celowe wydanie przez Trybunał wyroku interpretacyjnego, eliminującego z treści przepisu wariantu jego wykładni w sposób przyjęty (ukształtowany) przez sądy administracyjne, jako niezgodnego z Konstytucją.