Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 listopada 2023 r.
|
| Sygn. akt K 16/20 |
Uzasadnienie
I
1. Marszałek Sejmu (dalej: wnioskodawca, Marszałek) we wniosku z 14 sierpnia 2020 r. (dalej: wniosek) zwrócił się do Trybunału
Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania
przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK, ustawa o organizacji TK) z: a) art. 191 ust.
1 pkt 1 w związku z art. 188 i w związku z art. 4 ust. 1 Konstytucji, b) art. 7 w związku z art. 191 ust. 1 pkt 1 i w związku
z art. 188 Konstytucji, c) wyrażoną w preambule Konstytucji zasadą sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych
w związku z art. 191 ust. 1 pkt 1 i w związku z art. 173 Konstytucji.
Zaskarżony przepis stanowi, że „Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: (…) 5) w
przypadku zakończenia kadencji Sejmu i Senatu, w niezakończonych sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów albo
grupy senatorów, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji”.
1.1. Po przywołaniu wzorców kontroli wnioskodawca przedstawił wynikające z orzecznictwa Trybunału i bogatej literatury przedmiotu
ich rozumienie (zob. s. 4-13). Następnie przystąpił do wskazania argumentów uzasadniających sformułowane na ich podstawie
zarzuty niekonstytucyjności.
1.1.1. Pierwszy zarzut dotyczy niekonstytucyjności art. 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK z art. 191 ust. 1 pkt 1 w związku z art.
188 i w związku z art. 4 ust. 1 Konstytucji.
Wnioskodawca wskazał, że „[k]westionowany przepis dokonuje wyłączenia grupy posłów oraz grupy senatorów z kręgu podmiotów
mających nieograniczoną legitymację wnioskową i zamieszcza te podmioty w nowej – wykreowanej ustawowo i nieznanej Konstytucji
– kategorii podmiotów, których legitymacja czynna jest ograniczona pod względem temporalnym. Wiąże on legitymację czynną