Orzeczenie TK z dnia 10 stycznia 1995, sygn. K 16/93

Podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie było złożenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich - wniosku o stwierdzenie niezgodności art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy budżetowej na rok 1993 z dnia 12 lutego 1993 r. (Dz.U. Nr 14, poz. 64) z art. 1 i art. 70 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Rzecznik Praw Obywatelskich zwraca uwagę na fakt, że kwestionowane przepisy ustawy budżetowej na rok 1993 stanowią, iż ustalenie wysokości zwaloryzowanej emerytury i renty lub nowej emerytury i renty następuje przez jej obliczenie od kwoty podstawowej równej 91% przeciętnego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji (patrz art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy budżetowej na rok 1993). W analogiczny sposób ustalane były w roku 1993 renty inwalidzkie i renty rodzinne przysługujące na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych i ich rodzin (Dz.U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 z późn. zm.).

Takie ukształtowanie t.zw. kwoty bazowej przy obliczaniu wspomnianych rent i emerytur w 1993 r. różniło się od obowiązującej poprzednio kwoty bazowej określonej przez ustawę z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 z późn. zm.), a wynoszącej 100% przeciętnego wynagrodzenia.

Powołując się na informację Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 5 maja 1993 r. Rzecznik Praw Obywatelskich podnosi, iż dalsze obniżenie świadczeń emerytalno-rentowych w 1993 r. tłumaczone jest trudną sytuacją finansową państwa i Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Rzecznik Praw Obywatelskich zdając sobie sprawę ze złej sytuacji gospodarczo-finansowej państwa, stoi na stanowisku, że nie można przerzucać obciążeń związanych z tą złą sytuacją na emerytów