Postanowienie TK z dnia 21 kwietnia 1998, sygn. K 16/97

1. Komisja Krajowa Wolnego Związku Zawodowego “Sierpień 80” w Katowicach we wniosku z 12 marca 1997 r. wystąpiła o zbadania zgodności art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, w brzmieniu nadanym nowelizacją z dnia 21 listopada 1996 r. (Dz.U. Nr 147, poz. 686) - wniosek z natury rzeczy nie uwzględniał zmiany art. 8 ust. 2 wprowadzonej ustawą z dnia 9 maja 1997 r. o zmianie ustawy o związkach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 82, poz. 518), z art. 1 i art. 85 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym, a obecnie - według pisma z 17 grudnia 1997 r. uzupełniającego wniosek (patrz pkt 3) - z art. 2, art. 12 i art. 59 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim pozbawia on - zdaniem wnioskodawcy - organizacje związkowe prawa uzgadniania regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że art. 85 wspomnianych przepisów konstytucyjnych określa rolę społeczną związków zawodowych, jako reprezentantów interesów oraz praw ludzi pracy. Z takiego kształtu przepisów konstytucyjnych oraz wynikającej z nich ustrojowej pozycji związków zawodowych wnioskodawca wyciągnął wniosek, iż związek zawodowy ma prawo współdecydowania, wraz z pracodawcą, o zakresie i sposobie wykorzystywania świadczeń socjalnych.

W ocenie wnioskodawcy, dokonana przez nowelizację z 21 listopada 1996 r. zmiana art. 8 ust. 2 (Dz.U. Nr 147, poz. 686) w istocie pozbawiła zakładowe organizacje związkowe prawa uczestnictwa w procedurze ustalania regulaminu zasad przeznaczania środków funduszu oraz zasad i warunków korzystania z usług i świadczeń finansowych funduszu. W razie nie przedstawienia wspólnie uzgodnionego stanowiska organizacji związkowych