Postanowienie TK z dnia 14 grudnia 2011, sygn. K 17/10

1. Grupa posłów we wniosku z 25 czerwca 2010 r. zakwestionowała konstytucyjność ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. Nr 79, poz. 522; dalej: ustawa zmieniająca z 18 marca 2010 r.). Zarzuty wniosku dotyczą zgodności: 1) art. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 1 pkt 4 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r., w zakresie dotyczącym art. 13 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424, ze zm.; dalej: ustawa o IPN) w zakresie, w jakim zmieniają pozycję ustrojową IPN przez ograniczenie niezależności Prezesa Instytutu, z art. 2 i art. 73 Konstytucji; 2) art. 1 pkt 4 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r., w zakresie dotyczącym art. 13 ust. 2 pkt 3 ustawy o IPN oraz art. 1 pkt 8 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r., z art. 2 Konstytucji; 3) art. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r. w zakresie, w jakim w art. 15 ustawy o IPN pominięto określenie zasad zwoływania i organizowania posiedzeń zgromadzenia elektorów, z art. 2 Konstytucji, 4) art. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r., w zakresie dotyczącym art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o IPN, z art. 60 w związku z art. 32 Konstytucji; 5) art. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 18 marca 2010 r., w zakresie dotyczącym art. 15 ust. 3 ustawy o IPN, z art.