Orzeczenie TK z dnia 09 stycznia 1996, sygn. K 18/95

Sygnatura: K 18/95
Data orzeczenia: 09 stycznia 1996
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Istotą sprawy jest stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisów "uwłaszczeniowych" dla "innych osób prawnych" zarówno z powodu wadliwego trybu ich uchwalenia (nadużycie procedury pilnej), jak i ich treści, która w nieproporcjonalny sposób ingeruje w mienie komunalne gmin, naruszając zasady demokratycznego państwa prawnego.

Istota

Pięć Rad Miejskich (z Krakowa, Łodzi, Międzyzdrojów, Polic i Stargardu Szczecińskiego) złożyło wnioski do Trybunału Konstytucyjnego, kwestionując rozszerzenie przez ustawę z 21 października 1994 r. zakresu podmiotowego roszczeń o ustanowienie użytkowania wieczystego i przeniesienie własności obiektów (tzw. "uwłaszczenie") na "inne osoby prawne" w art. 88a ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami oraz art. 2c ust. 1 nowelizacji z 29 września 1990 r. Wnioskodawcy zarzucali, że zmiana ta, dokonana…

jeszcze 136 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Art. 1 pkt 8 i art. 2 ustawy z dnia 21 października 1994 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz ustawy zmieniającej ustawę o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 123, poz. 601) są niezgodne z art. 1 i art. 3 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rrzeczypoospoliej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym przez to, że doszły do skutku w niewłaściwym trybie ustawodawczym – przy przekroczeniu wynikających z art. 16 ust. 1 tejże Ustawy Konstytucyjnej granic dopuszczalności postępowania ustawodawczego zainicjowanego pilnym projektem ustawy wniesionym przez Radę Ministró. 2. W następstwie niezgodności, o której mowa w pkt 1, niezgodne z Konstytucją są również: art. 88a ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, Nr 103, poz. 446 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 47, poz. 212 i Nr 131, poz. 629 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 31, poz. 118, Nr 84, poz. 384, Nr 85, poz. 388, Nr 89, poz. 415 i Nr 123, poz. 601) oraz art. 2c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 83, poz. 373, z 1992 r. Nr 91, poz. 455 oraz z 1994 r. Nr 51, poz. 201, Nr 80, poz. 369, Nr 84, poz. 384 i Nr 123, poz. 601) – w takim zakresie, w jakim obydwa te przepisy zostały znowelizowane powołaną wyżej ustawą z dnia 21 października 1994 r., tj. w zakresie, w jakim określone w tych przepisach roszczenia zostały przyznane „innym osobom prawnym”. 3. Ponadto powołane wyżej: art. 88a ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz art. 2c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości – w takim zakresie, w jakim określone w tych przepisach roszczenia zostały przyznane „innym osobom prawnym” w stosunku do gruntów stanowiących własność gmin: a) są niezgodne z art. 1 powołanych przepisów konstytucyjnych także przez to, że zawierają treść naruszającą zasady demokratycznego państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej, a w szczególności zasadę proporcjonalności i zasadę zaufania do państwa i do stanowionego przezeń prawa, b) nie są niezgodne z art. 7 i z art. 67 ust. 2 tychże przepisów konstytucyjnych.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 9 stycznia 1996 r.
Sygn. akt K 18/95

ORZECZENIE

z dnia 9 stycznia 1996 r.

Sygn. akt K 18/95

Uzasadnienie

1. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęły wnioski pięciu wymienionych w sentencji Rad Miejskich, które dotyczą tego samego zagadnienia, choć różnie określają przedmiot kontroli zgodności z Konstytucją.

We wniosku Rady Miejskiej w Międzyzdrojach (z maja 1995 r.) i we wniosku Rady Miejskiej w Policach (datowanym 30 czerwca 1995 r.), identycznych co do treści, w petitum wskazane są art. 88a ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (dalej: ustawa o gospodarce gruntami) oraz art. 2c ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (dalej: nowelizacja z 29 września 1990 r.), jednak z uzasadnienia wynika, że Wnioskodawcy kwestionują tylko rozszerzenie na „inne osoby prawne” zakresu podmiotowego obydwu unormowań dokonane przez art. 1 pkt 8 oraz przez art. 2 ustawy z dnia 21 października 1994 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz ustawy zmieniającej ustawę o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 123, poz. 601; dalej: nowelizacja z 21 października 1994 r.), nie kwestionując konstytucyjności wcześniejszej treści zaskarżonych przepisów ani treści pozostałych ustępów art. 2c (o numeracji 2-6) nowelizacji z 29 września 1990 r.

To samo dotyczy wniosku Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim (datowanego 28 sierpnia 1995 r.), który w treści jest zbieżny z obydwoma wymienionymi wnioskami.

Z uzasadnień wniosków trzech wymienionych wyżej Rad Miejskich (dalej: Rady Miejskie z woj.szczecińskiego) wynika, że zdaniem Wnioskodawców wskazane w petitum przepisy dwóch ustaw są niezgodne z art. 1 i art. 67 ust. 2 pozostawionych w mocy przepisów konstytucyjnych.

W „piśmie przygotowawczym” datowanym 3 stycznia 1996 r. umocowany przedstawiciel Rady Miejskiej w Międzyzdrojach oświadczył m.in., że wnosi o stwierdzenie niezgodności obu zaskarżonych przepisów również z art. 7 pozostawionych w mocy

jeszcze 15 290 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo