Trybunał Konstytucyjny uznał, że ograniczenie wynagrodzeń kadry kierowniczej w podmiotach z udziałem majątku publicznego jest dopuszczalne i zgodne z Konstytucją, ponieważ zasada wolności gospodarczej nie znajduje zastosowania do sektora publicznego, a ustawodawca ma kompetencje do regulacji zarządzania majątkiem Skarbu Państwa.
Istota
Konfederacja Pracodawców Polskich złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o kontrolę konstytucyjności ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Przedmiotem kontroli były przepisy art. 1 pkt 1, 4-7, a także pkt 2 i 3 (w zakresie jednostek prowadzących działalność gospodarczą), art. 2 pkt 1-7, art. 3 ust. 1 w związku z art. 5-13, art. 4 ust. 2 oraz…
📖jeszcze 123 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: 1. Art. 1 pkt 1, pkt 4-7, a także pkt 2 i 3 w zakresie odnoszącym się do tych państwowych lub samorządowych jednostek organizacyjnych mających osobowość prawną, które prowadzą działalność gospodarczą, art. 2 pkt 1-7 oraz art. 3 ust. 1 w związku z art. 5-13 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306) są zgodne z art. 2, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 64 i art. 65 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 4 ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy wskazanej w pkt. 1 nie są niezgodne z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1.A. Prezydent Konfederacji Pracodawców Polskich skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności: 1)
art. 1 pkt 1, 4-7, a także pkt 2 i 3 w zakresie odnoszącym się do tych państwowych lub samorządowych jednostek organizacyjnych
mających osobowość prawną, które prowadzą działalność gospodarczą, art. 2 pkt 1-7 oraz art. 3 ust. 1 w związku z art. 5-13
ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306; dalej:
ustawa z 3 marca 2000 r.) z art. 2, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 64 oraz art. 65 ust.
4 Konstytucji; 2) art. 4 ust. 2 ustawy powołanej w pkt. 1 z art. 2 Konstytucji; 3) art. 26 ust. 1 ustawy powołanej w pkt. 1 z art. 2 Konstytucji.
Wnioskodawca stwierdził, że jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, gdyż Konfederacja Pracodawców
Polskich jest ogólnokrajową organizacją związkową, która działa na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach
pracodawców (Dz.U. Nr 55, poz. 235 ze zm.). A zatem – zdaniem wnioskodawcy – Konfederacja Pracodawców Polskich spełnia kryteria
z art. 191 ust. 4 Konstytucji. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku są rozwiązania prawne, które w istotny sposób
wpływają na funkcjonowanie przedsiębiorców, a w związku z tym dotyczą spraw objętych zakresem działania Konfederacji Pracodawców
Polskich. Tym samym spełniona została przesłanka zawarta w art. 191 ust. 2 Konstytucji.