Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 października 2020 r.
|
| Sygn. akt K 19/19 |
Uzasadnienie
I
1. Rada Miejska w Nowym Stawie (dalej: wnioskodawca) skierowała 18 czerwca 2019 r. wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o
zbadanie zgodności art. 17 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 1276; dalej: ustawa nowelizująca) w zakresie, w jakim przewiduje wejście w życie art. 2 pkt 1 i
6 oraz art. 3 pkt 1 tej ustawy z mocą wsteczną, tj. od 1 stycznia 2018 r., z art. 2 Konstytucji.
Wnioskodawca wskazał, że art. 17 pkt 2 ustawy nowelizującej wprowadził w życie z mocą wsteczną od 1 stycznia 2018 r. przepisy
nadające nowe brzmienie definicjom budowli i elektrowni wiatrowej, które mają istotne znaczenie dla gmin jako jednostek samorządu
terytorialnego, albowiem bezpośrednio determinują wysokość ich dochodów uzyskanych z podatku od nieruchomości.
Wnioskodawca podniósł, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1785, ze zm.; dalej: ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) dla potrzeb podatku od nieruchomości
za budowlę uznaje się obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury,
a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość
użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Każda zatem zmiana definicji budowli w prawie budowlanym powoduje zmianę
w zakresie opodatkowania budowli podatkiem od nieruchomości, który stanowi wyłączny dochód gmin. Wnioskodawca zwrócił uwagę,
że podczas procesu legislacyjnego wielokrotnie zgłaszano, że kwestionowana regulacja narusza zasadę lex retro non agit.
Wnioskodawca wskazał, że zasada demokratycznego państwa prawnego, wyrażona w art. 2 Konstytucji, obejmuje wiele zasad szczegółowych,
wśród których wymienić należy zasadę lex retro non agit.