OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Orzeczenie TK z dnia 22 listopada 1995, sygn. K 19/95

Sygnatura
K 19/95
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Istotą sprawy było rozstrzygnięcie, czy przyznanie Sejmowi uprawnienia do wyrażania zgody na prywatyzację kluczowych sektorów gospodarki oraz szerokie delegacje dla Rady Ministrów są zgodne z konstytucyjną zasadą podziału władz i demokratycznego państwa prawnego, co Trybunał częściowo potwierdził, uznając niektóre zbadane przepisy za niezgodne z Konstytucją.

Istota

Prezydent RP zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie konstytucyjności wybranych przepisów ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych z 1995 r., zarzucając im naruszenie zasady podziału władz i demokratycznego państwa prawnego. Wnioskodawca…

jeszcze 93 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: 1) art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych jest niezgodny z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426 i zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184) i z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 powołanej Ustawy Konstytucyjnej przez to, że sprzecznie z zasadą demokratycznego państwa prawnego a także z zasadą podziału władzy uzależnia wykonywanie przez właściwe organy władzy wykonawczej określonych ustawowo uprawnień od zgody Sejmu wyrażonej w drodze uchwały podjętej na wniosek Rady Ministrów, powodując przy tym niepewność sytuacji prawnej spółek powstałych w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego w celu prywatyzacji oraz osób, którym przyznano w przepisach ustawy uprawnienia do nieodpłatnego nabycia należących do Skarbu Państwa akcji spółki; 2) art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych jest zgodny z art. 52 ust. 1 powołanej wyżej Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. ; 3) art. 33 ust. 3 i art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych są niezgodne z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 powołanej wyżej Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. przez to, że sprzecznie z zasadą demokratycznego państwa prawnego przewidują formę rozporządzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 tejże Ustawy Konstytucyjnej, dla wydawanych przez Radę Ministrów aktów indywidualnych; 4) art. 55 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych są zgodne z art. 1 i art. 52 ust. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. jak również z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 tejże Ustawy Konstytucyjnej.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 22 listopada 1995 r.
Sygn. akt K 19/95

Uzasadnienie

I

1
1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, działając na podstawie art. 18 ust. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; z 1995 r. Nr 38, poz. 184), zwanej dalej Małą Konstytucją – przed podpisaniem ustawy – zwrócił się dnia 31 lipca 1995 r. z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 1 ust. 3, art. 33 ust. 3, art. 39 ust. 3 oraz art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych z art. 1 i art. 52 ust. 1 Małej Konstytucji oraz z art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 Małej Konstytucji.
2
Wniosek opiera się na zarzutach naruszenia zaskarżonymi przepisami konstytucyjnej zasady rozdziału władz oraz reguł stanowienia prawa wywodzonych z zasady państwa prawnego.
3
W uzasadnieniu Wnioskodawca podnosi:
4
– w art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 1995 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych ustawodawca wyposażył Sejm w prawo wyrażania zgody, na wniosek Rady Ministrów, na prywatyzację sektora “spirytusowego, naftowego i gazowego oraz zbrojeniowego, a także banków i instytucji ubezpieczeniowych, sieci telekomunikacyjnych, energetycznych, portów morskich, rzecznych i lotnisk oraz kopalni węgla kamiennego i brunatnego”. Wnioskodawca uważa, że jeżeli ustawodawca określił w ustawie generalne reguły i warunki procesu prywatyzacji, to decydowanie o prywatyzacji należy ocenić jako działania należące do kategorii stosowania prawa a nie stanowienia prawa. Zdaniem Wnioskodawcy uchwała Sejmu podjęta na podstawie tego przepisu ma charakter decyzji w sprawie polityki państwa w dziedzinie określonej ustawą (art. 52 ust. 2 Małej Konstytucji). Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z wyrażoną w art. 1 Małej Konstytucji zasadą rozdziału władz oraz w związku z art. 52 ust.
jeszcze 11 477 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo