Postanowienie TK z dnia 11 kwietnia 2007, sygn. K 2/07

1. Marszałek Sejmu pismem z 17 lipca 2007 r. wniósł, na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 11 maja 2007 r. (sygn. K 2/07).

1.1. Marszałek Sejmu, powołując się na dotychczasowe orzecznictwo Trybunału dotyczące art. 66 ustawy o TK, zgłosił wątpliwości dotyczące wykroczenia przez Trybunał Konstytucyjny poza granice wniosku. Zdaniem Marszałka Trybunał wypowiedział się merytorycznie i często w sposób negatywny co do treści tych przepisów, które nie były pierwotnie ujęte w petitum wniosku inicjującego postępowanie w sprawie o sygn. K 2/07. Jako przykład Marszałek powołał ocenę konstytucyjności art. 10 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, ze zm.; dalej: ustawa lustracyjna) (pkt 21 sentencji wyroku). Jego zdaniem przepis ten nie został wskazany zarówno we wniosku grupy posłów, jak i w następującym po nim piśmie procesowym z 28 marca 2007 r., a jedynie zgłoszony dodatkowo przez przedstawiciela wnioskodawcy w jego ostatniej wypowiedzi podczas rozprawy przed Trybunałem.

Marszałek Sejmu wyraził wątpliwość dotyczącą statusu tych przepisów ustawy lustracyjnej, które formalnie nie zostały objęte zakresem orzeczenia i nie zostały przywołane w odpowiednim punkcie sentencji wyroku. To powoduje – jego zdaniem – wątpliwość: czy wobec tego, że rozstrzygnięcia kontrolne Trybunału Konstytucyjnego rozciągają się także na niektóre przepisy ustawy lustracyjnej nieobjęte zakresem zaskarżenia, należy przyjąć, że wszystkie niewzruszone w wyroku przepisy ustawy lustracyjnej trzeba uznać za zgodne z co najmniej, ze wszystkimi wzorcami kontroli wskazanymi przez wnioskodawców. Wnioskodawca wskazał na konieczność określenia stanowiska Trybunału Konstytucyjnego