Orzeczenie TK z dnia 31 maja 1989, sygn. K 2/88

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o zbadanie zgodności z art. 18 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przepisów: art. 24 ust. 3b zdanie drugie oraz art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99; zm. Dz. U. z 1987 r. Nr 21, poz. 124 i z 1988 r. Nr 24, poz. 170), zwanej dalej ustawą z 1985 r.

W ocenie wnioskodawcy przepis art. 24 ust. 3b zdanie drugie tej ustawy, wyłączając roszczenia właścicieli mienia osobistego z tytułu zmniejszenia jego wartości na skutek decyzji administracyjnej, pozostaje w rażącej kolizji z gwarantowaną konstytucyjnie ochroną własności osobistej obywateli. Natomiast unormowanie zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy w części dotyczącej donów jednorodzinnych i działek budowlanych przejętych przed dniem 5 kwietnia 1958 r. przez Państwo oraz małych domów mieszkalnych i lokali stanowiących odrębną własność w domach wielkomieszkaniowych - zdaniem Prezesa NSA - rażąco odbiega od dyspozycji art. 18 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Powyższe stanowisko wnioskodawca uzasadnił następująco.

W myśl art. 24 ust. 3b zdanie drugie powołanej ustawy, w związku ze zmianą wielkości udziałów w domu wielomieszkaniowym, właścicielom lokali nie przysługuje roszczenie z tytułu zmniejszenia wartości przedmiotu ich prawa. Stosownie do art. 10 ustawy z 1985 r. i art. 234 kodeksu cywilnego, współużytkowanie gruntu nabyte wraz z lokalem w domu wielomieszkaniowym stanowi mienie osobiste i tym samym jest przedmiotem własności osobistej w rozumieniu art. 18 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Za własność osobistą uznać należy również - zgodnie z treścią art. 136 w związku z art. 132 § 1 i art. 134 kodeksu cywilnego - wszelkie części domu i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali i stanowią przedmiot ich współwłasności. Według art.