Wyrok TK z dnia 13 marca 2001, sygn. K 21/00

1. Pismem z 13 czerwca 2000 r. Sejmik Województwa Mazowieckiego wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu przekazywania inwestycji centralnych samorządom województw i powiatom oraz wykazu inwestycji centralnych podlegających przekazaniu (Dz.U. Nr 162, poz. 1139; zm.: z 1999 r. Nr 45, poz. 443) w części określonej pod liczbą 12 “Wykazu inwestycji centralnych podlegających przejęciu przez samorządy województw i powiaty z dniem 1 stycznia 1999 r.”, który stanowi załącznik do tego rozporządzenia z: a) art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) i b) art. 14 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa. Wnioskodawca wystąpił ponadto o stwierdzenie niezgodności podstawy wydania tego rozporządzenia, a mianowicie upoważnienia z art. 74 ust. 3 pkt 1 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu wniosku Sejmik Województwa Mazowieckiego podniósł, iż w załączniku do rozporządzenia z 22 grudnia 1998 r. wskazana została inwestycja pod nazwą “Budowa Wodociągu Północnego – II etap”, która została mu przekazana do realizacji jako zadanie własne. Zdaniem wnioskodawcy, Prezes Rady Ministrów nie miał podstaw do przekazania tej konkretnej inwestycji. W szczególności za podstawę taką nie może być uznana treść upoważnienia z art. 74 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, ponieważ upoważnia ono do przekazania powiatom i województwom tylko takich inwestycji centralnych, które “mieściły się w zakresie ich zadań