Wyrok TK z dnia 09 kwietnia 2002, sygn. K 21/01

1. W skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego 30 kwietnia 2001 r. wniosku, Rada Gminy w Chełmie Śląskim zakwestionowała zgodność z Konstytucją wyliczonych przepisów ustawy z 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (dalej: zaskarżona ustawa). Przepisom art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 5 ust. 2b, art. 7 ust. 2, ust. 2a i ust. 6, art. 8 ust. 1 i ust. 6 zaskarżonej ustawy zarzucono niezgodność z art. 16 ust. 2, art. 165 i art. 166 ust. 1 Konstytucji. Z kolei art. 5 ust. 2, ust. 2a pkt 2 lit. e) i ust. 6, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 ustawy zarzucono niezgodność z art. 16 ust. 2, art. 167 ust. 3 i art. 168 Konstytucji. Wszystkim wymienionym wyżej przepisom zarzucono ponadto niezgodność z art. 2 Konstytucji, w odniesieniu do zasad tzw. przyzwoitej legislacji.

W uzasadnieniu wniosku zarzuty te nie zostały sprecyzowane w taki sposób, aby poszczególne zakwestionowane przepisy poddano analizie z punktu widzenia ich niezgodności ze wskazanymi jako wzorzec unormowaniami konstytucyjnymi. Autorzy uzasadnienia formułują bowiem łączne zastrzeżenia pod adresem wszystkich przepisów wymienionych w pkt. 1 i 2 wniosku, aby następnie całej kwestionowanej regulacji postawić zarzut niezgodności z art. 2 Konstytucji RP.

Regulacji zakwestionowanej w pkt. 1 wniosku zarzucono, iż stoi ona w sprzeczności z art. 16 ust. 2 Konstytucji. Wprowadzony w ustawie mechanizm tzw. restrukturyzacji finansowej prowadzi bowiem w ocenie wnioskodawcy do ograniczenia, a nawet wręcz zniesienia, władztwa gmin górniczych w zakresie pobierania dochodów własnych ze źródeł określonych ustawowo, jakimi są dochody z tytułu opłat eksploatacyjnych.