Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 6 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt K 21/11 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich 20 czerwca 2011 r. złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności:
1) art. 34 pkt 6 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, ze zm.; dalej:
prawo łowieckie) z art. 2 Konstytucji; 2) art. 33 ust. 6 prawa łowieckiego w zakresie, w jakim wyłącza prawo członka zrzeszenia
ukaranego karą inną niż pociągająca za sobą utratę członkostwa w zrzeszeniu, do wniesienia odwołania do sądu, z art. 45 ust.
1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Kwestionując konstytucyjność art. 34 pkt 6 prawa łowieckiego, Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził:
– po pierwsze, że powierzenie Polskiemu Związkowi Łowieckiemu (dalej: PZŁ lub Związek) wyłącznej kompetencji w zakresie prowadzenia
i określenia zasad sądownictwa dyscyplinarnego narusza zasadę poprawnej legislacji, gdyż został złamany zakaz stanowienia
przepisów pozostawiających organom państwa zbyt dużą swobodę rozstrzygnięć, a także przez brak jasności i precyzji art. 34
pkt 6 prawa łowieckiego, a te cechy są wymagane w szczególności w regulacjach odnoszących się do tych praw i wolności obywateli,
które podlegają reglamentacji;
– po drugie, że brak kontroli państwa nad wykonywaniem przez PZŁ wskazanych wyżej kompetencji jest sprzeczny z zasadą zaufania
do państwa i zasadą pewności prawa;
– po trzecie, że niepełna regulacja postępowania dyscyplinarnego niedostatecznie chroni członków PZŁ jako stronę słabszą w
stosunku do Związku, przez co narusza zasadę sprawiedliwości społecznej;
– po czwarte, że art. 34 pkt 6 prawa łowieckiego ma charakter blankietowy; sądownictwo dyscyplinarne ze względu na swój represyjny
charakter powinno zostać szczegółowo uregulowane w ustawie, a tymczasem kwestionowaną ustawą ceduje na PZŁ uregulowanie spraw
odnoszących się do tego postępowania.
Zdaniem Rzecznika, wszystkie wskazane wyżej zarzuty uzasadniają konkluzję, że