Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 3 lipca 2012 r.
|
| Sygn. akt K 22/09 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1.1. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Prezydent, wnioskodawca) o
orzeczenie, że:
1) art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. Nr 131, poz. 1076; dalej:
ustawa nowelizująca) w zakresie art. 5 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. Nr 89, poz. 590,
ze zm.; dalej: ustawa z.k.) w części dotyczącej tworzenia Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego, art. 1 pkt 4 ustawy nowelizującej
w zakresie dotyczącym dodanych art. 5a i art. 5b ustawy z.k. i art. 1 pkt 21 ustawy nowelizującej w zakresie art. 23 ustawy
z.k. w części dotyczącej wprowadzania przez Prezesa Rady Ministrów (dalej też: RM), ministrów i kierowników urzędów centralnych
stopni alarmowych, jest niezgodny z wyrażoną w preambule Konstytucji zasadą współdziałania władz, art. 2 i art. 126 ust. 1
i 2 Konstytucji;
2) art. 1 pkt 4 ustawy nowelizującej w zakresie dotyczącym dodanych art. 5a ust. 5 i art. 5b ust. 2 pkt 3 ustawy z.k. jest
niezgodny z art. 93 ust. 1 Konstytucji;
3) art. 1 pkt 4 ustawy nowelizującej w zakresie dotyczącym dodanego art. 5b ust. 7 pkt 4 ustawy z.k. jest niezgodny z art.
22, art. 31 ust. 3, art. 64, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji;
4) art. 1 pkt 12 ustawy nowelizującej w zakresie dotyczącym dodanego art. 12a ust. 2 i 3 ustawy z.k. jest niezgodny z art.
2 Konstytucji.
1.2. Uzasadniając zarzut dotyczący braku obowiązku konsultowania z Prezydentem tworzenia Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego
(dalej: plan), sporządzania Raportu o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego (dalej: raport), przyjmowania Narodowego Programu
Ochrony Infrastruktury Krytycznej (dalej: program) oraz wprowadzania stopni alarmowych w przypadku