Trybunał Konstytucyjny uznał, że wprowadzenie z mocą wsteczną i bez okresu vacatio legis nowych, niekorzystnych dla kredytobiorców zasad spłaty kredytów mieszkaniowych narusza zasadę demokratycznego państwa prawnego.
Istota
Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował art. 11 ust. 1 ustawy z 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych. Ustawa zmieniła zasady spłaty kredytów mieszkaniowych zaciągniętych na podstawie rozporządzenia z 1988 r., wprowadzając niekorzystną dla kredytobiorców metodę ilorazową zamiast dotychczasowej…
📖jeszcze 110 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 32; zm.: Nr 106, poz. 496; z 1997 r. Nr 80, poz. 508, Nr 103, poz. 652) w zakresie odnoszącym się do okresu poprzedzającego wejście w życie ustawy jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ poprzez wejście w życie z mocą wsteczną oraz brak odpowiedniego okresu przygotowawczego narusza wynikające z zasady demokratycznego państwa prawnego zasady: pewności prawa, zaufania obywateli do państwa i niedziałania prawa wstecz.
1. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem stwierdzenie niezgodności art. 11 ust. 1
ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłaconych
premii gwarancyjnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 32 ze zm.; dalej: ustawa z 30 listopada 1995
r., z zasadą demokratycznego państwa prawnego wyrażoną w art. 1 przepisów konstytucyjnych. Ustawodawca naruszając fundamentalną
zasadę obrotu cywilnoprawnego – pacta sunt servanda, doprowadził – zdaniem wnioskodawcy – do naruszenia zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez to państwo
prawa. Ponadto wnioskodawca stwierdza, że doszło do złamania zasady niedziałania prawa wstecz w zakresie odnoszącym się do
czasu poprzedzającego ogłoszenie zakwestionowanego przepisu ustawy z 30 listopada 1995 r. w Dzienniku Ustaw.
Ustawodawca zmienił na niekorzyść kredytobiorców zasady spłaty kredytów mieszkaniowych zaciągniętych na podstawie przepisów
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1988 r. w sprawie ogólnych zasad udzielania kredytu bankowego na cele mieszkaniowe
(Dz.U. z 1989 r. Nr 1, poz. 1; dalej: rozporządzenie z 30 grudnia 1988 r.). Zgodnie z zasadami określonymi w tym rozporządzeniu
kredyty wykorzystane na budowę mieszkań lokatorskich miały być spłacane przez okres do 40 lat w wysokości 1% aktualnej wartości
mieszkania w stosunku rocznym, a kredyty wykorzystane na budowę mieszkań własnościowych także przez okres do 40 lat, lecz
w wysokości 2% aktualnej wartości mieszkania w stosunku rocznym. Zaskarżony przepis wprowadził niekorzystną dla kredytodbiorców
zmianę powyższych zasad spłaty kredytów funkcjonujących według powyższych zasad. W praktyce prowadzi ona – zdaniem Rzecznika
Praw Obywatelskich – do znacznego wzrostu wysokości miesięcznych rat kredytu. Według nowych zasad spłaty tych kredytów mieszkaniowych
nie mogą być niższe od ilorazu kwoty zadłużenia z tytułu kredytu i odsetek, w
📖jeszcze 4051 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.