Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 21 grudnia 1999 r.
|
| Sygn. akt K 22/99 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem z 3 sierpnia 1999 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, iż:
art. 145 ust. 2 w związku z art. 105 ust. 2 pkt 1 i 5 ustawy dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98,
poz. 602) w zakresie, w jakim uzależnia wykonywanie zawodu dotychczasowych instruktorów i wykładowców nauki jazdy w ośrodkach
szkolenia lub szkołach jazdy wykonujących te czynności w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy art. 2 ust. 1 ustawy
z dnia 27 lipca 1991 r. o zmianie ustawy z dnia 1 lutego 1983 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 73, poz. 321) od posiadania
średniego wykształcenia oraz zdania ponownego egzaminu przed komisją powołaną przez wojewodę jest sprzeczny z art. 2 Konstytucji
RP, narusza bowiem zasadę zaufania obywatela do Państwa i stanowionego prawa oraz zasadę ochrony praw niewadliwie nabytych.
Na wstępie Rzecznik Praw Obywatelskich przypomniał historię regulacji dotyczącej warunków jakie powinni spełniać instruktorzy
i wykładowcy szkolący kierowców. Zgodnie z rozporządzeniem Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z 13 października 1983
r. instruktorzy lub wykładowcy w ośrodkach kursowego szkolenia winni posiadać co najmniej średnie wykształcenie. Wyjątek uczyniono
jedynie dla wykładowców i instruktorów wykonujących te czynności w dniu wejścia w życie rozporządzenia, którzy na podstawie
poprzednio obowiązujących przepisów uzyskali uprawnienia do nauczania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami
mechanicznymi i ukończyli 45 rok życia. W 1991 r. wymóg średniego wykształcenia umieszczono w ustawie z 1983 r.- Prawo o ruchu
drogowym (art. 78a). Jednocześnie jednak zastrzeżono, że osoby wykonujące te czynności w dniu wejścia nowelizacji w życie,
mogą to czynić nadal, mimo nie posiadania