Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 października 2002 r.
|
| Sygn. akt K 23/02 |
Uzasadnienie:
I
1. W pismach z 14 lutego 2002 r. skierowanych do Trybunału Konstytucyjnego jako wnioski, Komisja Krajowa NSZZ “Solidarność”
domagała się zbadania zgodności art. 1 pkt 2) i art. 2 pkt 2) ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie
wyższym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 4, poz. 33), art. 1 pkt 2) i 3) ustawy z dnia 17 grudnia
2001 r. zmieniającej ustawę o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz.
1794) i art. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. zmieniającej ustawę o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 154, poz.
1795) z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu podano, iż jednym z podstawowych założeń reformy systemu oświaty wprowadzonej ustawą z 18 lutego 2000 r. było
wprowadzenie nowych zasad wynagradzania nauczycieli. Podobnie, jedną z najistotniejszych zmian wprowadzonych ustawą z 20 lipca
2000 r. do ustawy o szkolnictwie wyższym, było określenie nowych zasad wynagradzania nauczycieli akademickich. W obu przypadkach
ustawodawca przewidział stopniowe wprowadzanie zmian. Na mocy kwestionowanych przepisów ustaw zmieniających z 17 grudnia 2001
r. termin wejścia w życie kolejnych etapów reformy systemu wynagrodzeń został przesunięty na 1 stycznia 2003 r. Tej regulacji
Komisja Krajowa NSZZ “Solidarność” zarzuca niezgodność z art. 2 i 7 Konstytucji RP. Niezgodność ta przejawia się w dwóch płaszczyznach:
niezachowaniu przewidzianego prawem trybu stanowienia przepisów (naruszenie art. 7 Konstytucji) oraz naruszeniu zasady zaufania
obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa a także zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji).
Podstawowym argumentem uzasadniającym zarzut naruszenia art. 7 Konstytucji jest odwołanie się do ustawy z 23 maja 1991 r.
o związkach zawodowych, która w art. 19 przyznaje