Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 31 stycznia 2006 r.
|
| Sygn. akt K 23/03 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy pismem z 3 czerwca 2003 r. przedstawił wniosek o zbadanie zgodności art. 26 ust.
3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U.
Nr 199, poz. 1673 ze zm.; dalej: ustawa z 30 października 2002 r.) z art. 2 Konstytucji. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że zgodnie
z art. 26 ust. 1 wymienionej ustawy osoba, mająca uprawnienie do renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem
przy pracy lub chorobą zawodową oraz uprawnienia do emerytury, otrzymuje świadczenie łączne w wysokości przysługującej renty
inwalidzkiej powiększonej o połowę emerytury lub emerytury powiększonej o połowę renty inwalidzkiej. Zaskarżony art. 26 ust.
3 ustawy z 30 października 2002 r. stanowi, że osoba uprawniona do takiego łączenia świadczeń traci to uprawnienie, jeżeli
osiąga przychód powodujący zawieszenie prawa do świadczeń lub zmniejszenie ich wysokości, określony w ustawie o emeryturach
i rentach z FUS, niezależnie od wysokości tego przychodu. Przepis ten dotyczy zarówno osób, które uzyskają prawo do renty
z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej po jego wejściu w życie, jak i osób, które nabyły to prawo przed wejściem
w życie zaskarżonej regulacji.
Zdaniem Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy rozwiązanie wprowadzone przez ustawodawcę jest mniej korzystne niż regulacje
dotychczas obowiązujące i narusza zasadę ochrony praw nabytych oraz zasadę zaufania jednostki do państwa. Wiele osób, kierując
się dotychczasowymi przepisami, podjęło działania, których celem było zapewnienie pewnej stabilizacji życiowej. Istotnym elementem
tych działań było zwłaszcza podjęcie pracy zarobkowej, aby uzupełnić skromne świadczenia uzyskiwane z ubezpieczeń społecznych.
Rozwiązania wprowadzone przez ustawodawcę dotykają osób o ograniczonej zdolności adaptacyjnej do zmienionej sytuacji. W odniesieniu
do zaskarżonego przepisu nie zachodzi żadna wyjątkowa sytuacja uzasadniająca odstąpienie od wymienionych