Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 stycznia 2024 r.
|
| Sygn. akt K 23/20 |
Uzasadnienie
I
1. Grupa posłów na Sejm (dalej: wnioskodawca) we wniosku z 13 października 2020 r. zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności:
1) art. 231 § 1 i § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, ze zm., dalej: k.k.) w zakresie,
w jakim przewidują odpowiedzialność karną funkcjonariuszy publicznych za zachowanie mające na celu ochronę życia lub zdrowia
publicznego, podjęte w sytuacji występowania uzasadnionego ryzyka zagrożenia dla tych dóbr, gdy jednocześnie dobro poświęcone
nie przedstawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 38 i art. 68 Konstytucji;
2) art. 296 § 1, 1a, 3 i 4 k.k. w zakresie, w jakim przewidują odpowiedzialność karną funkcjonariuszy publicznych i członków
zarządów spółek z udziałem Skarbu Państwa za zachowanie mające na celu ochronę życia lub zdrowia publicznego, podjęte w sytuacji
występowania uzasadnionego ryzyka zagrożenia dla tych dóbr, gdy jednocześnie dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście
wyższej od dobra ratowanego, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 38 i art. 68 Konstytucji.
1.1. W odniesieniu do art. 231 § 1 i 3 k.k. wnioskodawca wskazał, że „[p]rzywołane przepisy określają znamiona przestępstwa
nadużycia władzy polegającego na przekroczeniu uprawnień lub niedopełnieniu obowiązków przez funkcjonariusza publicznego.
Zakresem zaskarżenia