Postanowienie TK z dnia 13 grudnia 2011, sygn. K 24/09

1. 31 lipca 2009 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek pięćdziesięciu posłów na Sejm RP (dalej: wnioskodawca) o stwierdzenie niezgodności w odpowiednich zakresach art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm.; dalej: ustawa z 28 listopada 2003 r.) z art. 32 w związku z art. 2, art. 21 i art. 64 Konstytucji oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz o stwierdzenie niezgodności w odpowiednich zakresach art. 7 ust. 6 i art. 10 ust. 2, 2a, 2b ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. Nr 73, poz. 764, ze zm.; dalej: ustawa nieobowiązująca z 8 czerwca 2001 r.) z art. 31 w związku z art. 2, art. 21 i art. 64 Konstytucji oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół nr 1).

Zdaniem wnioskodawcy, osoby, które dokonały zalesienia gruntów rolnych na podstawie ustawy nieobowiązującej z 8 czerwca 2001 r. zostały potraktowane gorzej niż osoby, które dokonały zalesienia na bazie aktualnie obowiązującej ustawy z 28 listopada 2003 r. Zgodnie bowiem z kwestionowanymi przepisami, do miesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i za prowadzenie uprawy leśnej przyznanego przed dniem wejścia w życie ustawy z 28 listopada 2003 r. zastosowanie znajdują zasady dotychczasowe, tzn. zasady określone w ustawie nieobowiązującej z 8 czerwca 2001 r., na podstawie której go przyznano, nie zaś zasady analogiczne lub te same do zasad przyznawania i