Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 9 czerwca 1997 r.
|
| Sygn. akt K 24/96 |
Uzasadnienie
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 20a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o
służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity z 1997 r. Dz.U. Nr 10, poz. 55) w brzmieniu ustalonym przez art.1
pkt 10 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 7, poz. 44) – z art. 8, art. 67 ust. 2 i art. 92 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy.
Wnioskodawca podnosi, że art. 20a ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zezwala na wyznaczenie żołnierza
zawodowego w czasie pokoju, za jego zgodą, do pełnienia służby poza granicami państwa. Natomiast w myśl art. 20a ust. 3 ustawy
zgoda taka nie jest wymagana w przypadku kierowania poza granice państwa jednostek wojskowych (pododdziałów) wydzielonych
z Sił Zbrojnych do:
1) służby w składzie polskich kontyngentów wojskowych w misjach specjalnych organizacji międzynarodowych,
2) udziału w ćwiczeniach,
3) udziału w akcjach ratowniczych, poszukiwawczych lub humanitarnych.
W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich zrozumiałym zdaje się być postanowienie art. 20a ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy. Natomiast
kierowanie żołnierzy zawodowych do służby w składzie polskich kontyngentów wojskowych w misjach specjalnych organizacji międzynarodowych,
bez wymogu zgody zainteresowanego żołnierza, budzi – zdaniem wnioskodawcy – wątpliwości co do zgodności ze wskazanymi we wniosku
przepisami konstytucyjnymi.
Art. 8 i art. 92 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy zobowiązują każdego obywatela do obrony podstawowych
wartości bytu Narodu. Z przepisów tych wynika prawo żądania od żołnierza, wykonującego obowiązek obrony Ojczyzny w szczególnej
formie służby zawodowej, największych poświęceń, z narażeniem zdrowia i życia włącznie, o ile zagrożony jest byt Narodu oraz
wartości wymienione w art. 8