Postanowienie TK z dnia 09 października 2002, sygn. K 25/02

1. W niniejszej sprawie występują dwa problemy konstytucyjne. Pierwszym z nich jest kwestia dopuszczalności określenia w rozporządzeniu innej wysokości stawek podatkowych niż wysokość określona w ustawie. Drugim – zagadnienie wymagań, jakim odpowiadać powinny wytyczne dotyczące treści rozporządzenia wydanego na podstawie ustawy podatkowej.

2. Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku z 20 września 2001 r. wniósł o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją kilku przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej: ustawa o podatku od towarów i usług) oraz wydanych na ich podstawie rozporządzeń. We wniesionych później pismach procesowych (z 30 października 2001 r., z 16 maja 2002 r., z 29 maja 2002 r. i z 29 października 2003 r.) Rzecznik uściślił zarzuty wniosku, wnosząc o stwierdzenie, że: 1) art. 50 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług narusza art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji, albowiem zawiera upoważnienie dla Ministra Finansów do obniżania w drodze rozporządzenia stawki podatku do wysokości 0% lub 7% dla niektórych towarów i usług oraz do określenia warunków stosowania obniżonych stawek, podczas gdy Konstytucja określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwalnianych od podatku zastrzega do wyłączności ustawowej. Ponadto upoważnienie to nie zawiera wytycznych dotyczących treści tego aktu; 2) art. 50 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w którym dotyczy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 tej ustawy, jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji; 3) art. 50 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług narusza zasadę wyrażoną w art. 217 Konstytucji, ponieważ zawiera upoważnienie do stanowienia przez Ministra Finansów w