Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt K 25/08 |
Uzasadnienie:
I
1. Na podstawie uchwały nr 219/2008 z 16 lipca 2008 r. Krajowa Rada Sądownictwa (dalej: wnioskodawca) wystąpiła 7 sierpnia
2008 r. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 91 § 1, 1a oraz 1b ustawy z dnia 27 lipca 2001
r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: u.s.p.) w związku z § 2 rozporządzenia Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie stawek podstawowych wynagrodzenia zasadniczego sędziów sądów powszechnych,
asesorów i aplikantów sądowych oraz stawek dodatku funkcyjnego sędziów (Dz. U. Nr 83, poz. 761, ze zm.) w zakresie, w jakim
stanowią podstawę prawną mechanizmu ustalania wynagrodzeń sędziowskich, którego funkcjonowanie prowadzi do systematycznego
zmniejszania tych wynagrodzeń. Jako wzorce kontroli powyższych przepisów wnioskodawca wskazał art. 2, art. 10 ust. 1, art.
173 oraz art. 178 ust. 1 i 2 Konstytucji.
W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że sędziowie są jedyną grupą zawodową, której warunki pracy i płacy są przedmiotem regulacji
konstytucyjnej. Z uwagi na treść art. 178 ust. 2 Konstytucji ustawodawca jest zobowiązany do kształtowania poziomu wynagrodzeń
sędziowskich na poziomie odpowiadającym godności urzędu sędziego oraz do zapewnienia temu wynagrodzeniu szczególnej ochrony.
Tymczasem zaskarżone regulacje ustawowe stworzyły mechanizm skutkujący relatywnym obniżaniem wynagrodzeń sędziowskich. O ile
w 1999 r. kwota bazowa, stanowiąca podstawę dla ustalania wynagrodzenia sędziego, wynosiła 83,1% prognozowanego wynagrodzenia
w gospodarce, o tyle w 2008 r. stanowi ona odpowiednik jedynie 55% takiego prognozowanego wynagrodzenia.
Wnioskodawca wskazał, że z zasady podziału władzy wynika konieczność uwzględniania przez organy władzy ustawodawczej i wykonawczej
niezależności władzy sądowniczej, również w jej aspekcie finansowym. Ochrona niezawisłości sędziego wymaga zapewnienia mu
odpowiednich ekonomicznych warunków życia. System wynagrodzeń sędziowskich, odpowiadający wskazaniom art. 178 ust. 2 Konstytucji,
jest więc elementem wspomagającym gwarancje niezawisłości