Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lutego 2024 r.
|
| Sygn. akt K 25/23 |
Uzasadnienie
I
1. W piśmie z 6 grudnia 2023 r. Prokurator Generalny (dalej również: wnioskodawca) wniósł o zbadanie zgodności art. 10 ust.
1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 (Dz.
U. poz. 2666; dalej: ustawa okołobudżetowa na 2023 r.) z:
– zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa i zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi
z art. 2 Konstytucji,
– art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Wnioskodawca zaznaczył, że wskazany przepis ustawy okołobudżetowej na 2023 r. przewiduje normę o charakterze epizodycznym,
która w roku 2023 r. modyfikuje treść art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2023
r. poz. 1360, dalej: prawo o prokuraturze), zgodnie z którym podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym
roku stanowi przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale roku poprzedniego, ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia
1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251). Wnioskodawca wskazał również,
że zawarty w prawie o prokuraturze system ustalania podstawy zasadniczego wynagrodzenia prokuratorów został uregulowany na
mocy ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 56, poz. 459). We wniosku wskazano, że obowiązujące zasady uregulowane m. in. w prawie o prokuraturze przewidywały powiązanie
wynagrodzeń prokuratorskich i sędziowskich z przeciętnym wynagrodzeniem w gospodarce. „[U]stawodawca bowiem –nieprzypadkowo,
bo po fali wielomiesięcznych protestów środowiska – wyszedł z założenia, że nowe rozwiązania służą obiektywizacji