Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 28 marca 2000 r.
|
| Sygn. akt K 27/99 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Rzecznik Praw Obywatelskich pismem z 20 września 1999 r. wystąpił z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie,
że art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela jest niezgodny z art. 32 i 33 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł, iż zaskarżony przepis jest przykładem uregulowania z zakresu
stosunków pracy, które odsyła do rozwiązań prawnych z dziedziny ubezpieczeń społecznych. Normatywną konsekwencją takiego odesłania
w niniejszej sprawie jest to, że stosunek pracy z nauczycielem mianowanym – kobietą ulega rozwiązaniu z mocy prawa o pięć
lat wcześniej niż z nauczycielem mianowanym – mężczyzną. Pracodawca może również o ten sam okres wcześniej rozwiązać stosunek
pracy z kobietą zatrudnioną na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 1 ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) prawodawca
zróżnicował wiek emerytalny kobiet i mężczyzn, ustalając granicę tego wieku odpowiednio na 60 i 65 lat.
Zdaniem wnioskodawcy powyższy stan prawny jest niezgodny z art. 32 konstytucji. Zasada równości odnosi się w szczególności
do praw kobiet i mężczyzn, co znajduje dodatkowy wyraz w treści art. 33 konstytucji. Z obu tych przepisów wynika, że ustawodawca
podmioty praw i obowiązków, które charakteryzują się tą samą istotną cechą (relewantną), powinien traktować równo. Do takich
rozwiązań prawnych ustawodawcę dodatkowo obliguje art. 2 konstytucji, który statuuje zasadę sprawiedliwości społecznej, która
nakazuje równe traktowanie kobiet i mężczyzn.
W przekonaniu wnioskodawcy za cechę relewantną – która w świetle powołanych zasad konstytucji uzasadniałaby zróżnicowanie
w prawach i obowiązkach kobiet i mężczyzn – nie może być uznana na płaszczyźnie pracowniczej przynależność do jednej bądź