Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 marca 2009 r.
|
| Sygn. akt K 28/07 |
Uzasadnienie:
I
1. Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149,
poz. 1076, ze zm.; dalej: ustawa o przekazaniu) określa zasady przekazania środków finansowych:
– zakładom opieki zdrowotnej wykonującym zadania określone w ich statucie będącym świadczeniodawcami – z przeznaczeniem na
wzrost wynagrodzeń;
– grupowym praktykom lekarskim, grupowym praktykom pielęgniarek lub położnych, osobom wykonującym zawód medyczny w ramach
indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki, będącym świadczeniodawcami, oraz świadczeniodawcom, o
których mowa w art. 5 pkt 41 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach).
Art. 3 ust. 1 ustawy o przekazaniu wskazuje zasady obliczania kwoty zobowiązań Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: NFZ) wobec
świadczeniodawców z tytułu umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w IV kwartale 2006 r. i w 2007 r. W stosunku do podwojonej
kwoty tych zobowiązań w umowach zawartych na 2006 r. za okres I półrocza 2006 r. według stanu na 30 czerwca 2006 r., kwota
ta:
– w umowach zawartych na 2006 r. – od 1 października 2006 r. do 31 grudnia 2006 r., wzrasta, z mocy prawa, o równowartość
7,5% kosztów pracy w poszczególnych rodzajach świadczeń opieki zdrowotnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o przekazaniu),
– w umowach zawartych na 2007 r. – wzrasta, z mocy prawa, o równowartość 30% kosztów pracy w poszczególnych rodzajach świadczeń
opieki zdrowotnej (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o przekazaniu).
2. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik, wnioskodawca) wnioskiem z 28 maja 2007 r. zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego
o zbadanie zgodności art. 3 ust. 1 ustawy o przekazaniu w