Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 marca 2011 r.
|
| Sygn. akt K 29/08 |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem z 19 września 2008 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej również: Rzecznik) zakwestionował zgodność art. 55 ustawy
z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z
2007 r. Nr 63, poz. 424, ze zm.; dalej: ustawa o IPN) z art. 54 ust. 1 i art. 73 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Rzecznik
wskazał, że wniosek jest powiązany z jego wcześniejszym wnioskiem o zbadanie zgodności art. 37 ustawy z dnia 18 października
2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.
U. Nr 218, poz. 1592) z identycznymi jak w niniejszej sprawie wzorcami konstytucyjnymi oraz dodatkowo z art. 7 i art. 121
ust. 2 Konstytucji. W związku z tym wnioskiem, 19 września 2008 r., Trybunał wydał wyrok o sygn. K 5/07 (OTK ZU nr 7/A/2008,
poz. 124).
Przed przystąpieniem do uzasadnienia zarzutów niekonstytucyjności, Rzecznik zwrócił uwagę, że zakres przedmiotowy kwestionowanego
art. 55 ustawy o IPN, wykracza poza potoczne rozumienie tzw. przestępstwa negacjonizmu lub kłamstwa oświęcimskiego, z którymi
jest kojarzony w opinii społecznej. Zdaniem Rzecznika, zaskarżony przepis obejmuje publiczne oraz dokonywane wbrew faktom
zaprzeczanie zbrodniom komunistycznym, nazistowskim lub zbrodniom przeciwko pokojowi, ludzkości i zbrodniom wojennym, popełnionym
od 1 września 1939 r. do 31 lipca 1990 r. na obywatelach narodowości polskiej oraz obywatelach polskich innych narodowości.
Zdaniem Rzecznika, czyn penalizowany na podstawie kwestionowanego przepisu stanowi przestępstwo formalne, zakazujące pod groźbą
kary samego zaprzeczania raz przyjętym ustaleniom. Zastrzeżenia Rzecznika budzi to, że groźba odpowiedzialności karnej przewidziana
w zaskarżonym przepisie jest niezależna od tego, czy wystąpił skutek w postaci np. poniżania grupy ludności w opinii publicznej.
Rzecznik uważa, że zbrodnie objęte zakresem przedmiotowym kwestionowanego przepisu stanowią