Postanowienie TK z dnia 21 grudnia 1999, sygn. K 29/98

1. Pismem z 24 sierpnia 1998 r., na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 i art. 188 pkt 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) grupa posłów zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 maja 1998 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie ustawy zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 74, poz. 471) jest sprzeczny z zasadą państwa prawa, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, ustanowioną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Artykuł 2 pkt 3 kwestionowanej ustawy, stanowi, że podatnicy, którzy nabyli w latach 1992 - 1996 prawo do odliczania od dochodu wydatków na cele określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. b), e) i f) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 1997 r. i po tym dniu dokonali dalszych wydatków na budowę, nadbudowę lub przebudowę budynku mieszkalnego, przebudowę strychu, suszarni, adaptację innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, mają prawo do odliczania dokonanych wydatków na zasadach przewidzianych art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 1997 roku. Oznacza to, że podatnicy ci mogą odliczać kwoty dokonanych wydatków od dochodu przed opodatkowaniem nie zaś od podatku.

Wątpliwości wnioskodawcy budzi fakt, że przywróconą zasadą odliczania wydatków budowlanych od dochodu nie objęto wydatków podatnika poniesionych na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej, mimo, iż możliwość taka istniała pod rządami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych