Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt K 3/18 |
Uzasadnienie
I
1. Wnioskiem z 30 listopada 2016 r. Rada Miasta Zakopane (dalej: wnioskodawca) wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie
zgodności:
1) art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U.
z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.; dalej: ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) z art. 92 ust. 1, art. 167, art. 168 i
art. 217 Konstytucji, oraz
2) § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość,
w której można pobierać opłatę miejscową (Dz. U. Nr 249, poz. 1851; dalej: rozporządzenie RM z 2007 r.), z art. 2 w zakresie
zasady proporcjonalności, art. 92 ust. 1, art. 167, art. 168 i art. 217 Konstytucji oraz z art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i
4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Zdaniem wnioskodawcy, art. 17 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 4 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie spełnia wymogów
przepisu upoważniającego do wydania rozporządzenia określonych w art. 92 ust. 1 Konstytucji. Delegacja ustawowa jest blankietowa.
Zakres spraw przekazanych do uregulowania jest niejasny i nieprecyzyjny. Brakuje też szczegółowych wytycznych dotyczących
treści aktu. Rozporządzenie ma określić m.in. minimalne warunki klimatyczne, jakie powinna spełniać miejscowość, w której
można pobierać opłatę miejscową. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie definiują jednak pojęcia „warunki klimatyczne”.
Daje to nadmierną swobodę Radzie Ministrów określenia uwarunkowań, jakie powinna spełniać miejscowość, w której pobiera się
opłatę miejscową. To że organ wykonawczy może swobodnie ingerować w treść materii ustawowej, jest niezgodne z art. 92 ust.
1 Konstytucji.
Wnioskodawca stwierdził, że konsekwencją powyższego jest