OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Orzeczenie TK z dnia 26 września 1989, sygn. K 3/89

Sygnatura
K 3/89
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis ustawy o cenach upoważniający do nakładania dopłat, które w istocie były podatkiem prowadzącym do podwójnego obciążenia obywateli i nierównego traktowania ze względu na miejsce zamieszkania, jest niezgodny z konstytucyjnymi zasadami praworządności materialnej i równości.

Istota

Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował przed Trybunałem Konstytucyjnym art. 14 ust. 2 ustawy o cenach z 1982 r., który upoważniał wojewódzkie rady narodowe do ustalania dopłat (do 10% ceny) do usług turystycznych i niektórych towarów, a wpływy z nich zasilały wojewódzkie fundusze turystyki lub rewaloryzacji zabytków. RPO argumentował, że dopłata ta ma w istocie charakter podatku, nakładanego równolegle z opłatami lokalnymi…

jeszcze 142 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (DZ. U. Nr 7, poz. 52; zmiana: Dz. U. z 1983 r. Nr 71, poz. 318; z 1985 r. Nr 37, poz. 174; z 1986 r. Nr 47, poz. 226; z 1988 r. Nr 16, poz. 112) jest niezgodny z art. 8 ust. 1 i art. 67 ust. 2 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Uzasadnienie

ORZECZENIE
z dnia 26 września 1989 r.
Sygn. akt K 3/89

Uzasadnienie

I

1
Rzecznik Praw Obywatelskich wnioskiem z dnia 23 marca 1989 r., złożonym na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. Nr 21, poz. 123) oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 22, poz. 98, zm. Dz. U. z 1987 r. Nr 21, poz. 123 i z 1989 r. Dz. U. Nr 34, poz. 178), wystąpił o zbadanie zgodności art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. Nr 7, poz. 52; Zmiany: Dz. U. z 1983 r. Nr 71, poz. 318; Dz. U. z 1985 r. Nr 37, poz. 174; Dz. U. z 1986 r. Nr 47, poz. 226; Dz. U. z 1988 r. Nr 16, poz. 112) z przepisami art. 8 ust. 2, art. 9 i art. 67 ust. 2 Konstytucji PRL.
2
Zdaniem wnioskodowcy, przepis art. 14 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. narusza konstytucyjne zasady: równości obywateli wobec prawa, praworządności oraz zaufania obywateli do organów władzy i administracji państwowej.
3
Na poparcie powyższych zarzutów we wniosku przytoczono następujące argumenty. Kwestionowany przepis, wprowadzony do ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach ustawą z dnia 18 grudnia 1986 r. o zmianie niektórych ustaw określających funkcjonowanie gospodarki uspołecznionej (Dz. U. Nr 47, poz. 226), upoważnia wojewódzkie rady narodowe do ustalania dopłat do cen za usługi turystyczne i wypoczynkowe oraz za niektóre towary bezpośrednio związane z obsługą ruchu turystycznego. Ich wysokość nie może przekroczyć 10% ceny usług lub towarów. Uzyskane w ten sposób wpływy zasilają wojewódzkie fundusze turystyki i wypoczynku lub regionalne fundusze rewaloryzacji zabytków.
4
Rzecznik Praw Obywatelskich podkreślił we wniosku,
jeszcze 3644 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo