Postanowienie TK z dnia 07 marca 1995, sygn. K 3/95

1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w dniu 2 lutego 1995 r. wniósł w trybie art. 18 ust. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (określanej dalej jako „Mała Konstytucja”) o zbadanie zgodności art. 1 ust. 1 ustawy budżetowej na rok 1995 z art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy przez art. 77 tejże Ustawy Konstytucyjnej.

Zdaniem Wnioskodawcy oparcie ustalenia strony dochodowej budżetu państwa (co jest treścią art. 1 ust. 1 ustawy budżetowej) dokonane zostało w oparciu o kalkulację dochodów z podatku dochodowego od osób fizycznych, ustalonych w myśl stawek tego podatku przewidzianych w ustawie z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25). Ponieważ, zdaniem Wnioskodawcy, wysokość tych stawek została ustalona w sposób sprzeczny z konstytucją (co jest przedmiotem odrębnego wniosku Prezydenta RP, zawisłego przed Trybunałem Konstytucyjnym), ustalenie dochodów państwa w ustawie budżetowej zostało dokonane w oparciu o dochody mające zostać uzyskane w sposób sprzeczny z prawem. Uwzględnienie w ustawie budżetowej dochodów, których budżet nie może uzyskać w zgodzie z konstytucją powoduje z kolei niezgodność z konstytucją odnośnych postanowień ustawy budżetowej, bo naruszają one zaufanie obywateli do obowiązującego systemu prawa i mogą rażąco obniżyć społeczne poczucie bezpieczeństwa prawnego.

Wnioskodawca powołał też uchwałę Sejmu: „Założenia polityki społeczno-gospodarczej na 1995 rok” oraz rządowe uzasadnienie do projektu ustawy budżetowej na 1995 rok, wskazując że oba te dokumenty przewidują utrzymanie podwyższonych stawek podatku dochodowego od osób fizycznych, a więc na takim właśnie założeniu oparta jest kalkulacja strony dochodowej budżetu.

2. Do wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ustosunkował się Prokurator Generalny, który w piśmie z dnia 13 lutego 1995 r. uznał, że nie zachodzi niezgodność między art.