Wyrok TK z dnia 06 marca 2001, sygn. K 30/00

1. Pismem z 7 lipca 2000 r. Związek Zawodowy Rolnictwa “Samoobrona” (dalej: ZZR “Samoobrona”), na podstawie art. 79 ust. 1, art. 191 ust. 1 pkt 4 i art. 191 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 46 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o Trybunale Konstytucyjnym) wniósł skargę konstytucyjną, wnosząc o “zbadanie przez Trybunał Konstytucyjny (...) czy treść ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań w związku z likwidacją skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r. (Dz.U. Nr 80, poz. 491 ze zm.) stanowi naruszenie art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wprowadzającej generalną zasadę równości wszystkich obywateli w traktowaniu przez władze publiczne, z uwagi na nie objęcie formami pomocy ofiar innych klęsk żywiołowych oraz (...) czy nie wydanie ustaw zabezpieczających wyrównanie szkód powstałych w wyniku klęsk żywiołowych, do czego władza wykonawcza była zobowiązana postanowieniami art. 236 w związku z art. 228 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi naruszenie zasady sprawiedliwości społecznej ustanowionej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.

W uzasadnieniu powyższego skarżący wskazał, że ustawa z dnia 5 grudnia 1983 r. o stanie wyjątkowym (Dz.U. Nr 66, poz. 297) fragmentarycznie i jednostronnie określała zasady działań i obowiązków w razie zaistnienia klęsk żywiołowych. W roku 1997, po powodzi, która nawiedziła Polskę, wydana została ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o stosowaniu szczególnych rozwiązań w związku z likwidacją skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r. (Dz.U. Nr 80, poz. 491 ze zm.), odnosząca się tylko do tej konkretnej klęski żywiołowej. Tymczasem po roku 1997 również miały miejsce powodzie i inne zjawiska naturalne o charakterze klęsk żywiołowych, powodujące znaczne szkody materialne, niekiedy doprowadzające producentów rolnych do ruiny gospodarczej i nędzy. Zdaniem ZZR “Samoobrona”, istniejąca regulacja ustawowa nie zapewnia ochrony ani pomocy ofiarom zdarzeń losowych co sprzeczne jest z art. 32 w związku z art. 2 konstytucji, bowiem skutkuje nierównym traktowaniem obywateli przez władze publiczne, z naruszeniem zasady sprawiedliwości społecznej.

ZZR “Samoobrona” podniósł, że Rada Ministrów nie wywiązała się z nałożonego na nią na podstawie art. 236 konstytucji