Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt K 33/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Pismem z 30 listopada 2009 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie
niezgodności art. 265 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553; dalej: kodeks karny), rozumianego
w ten sposób, że przestępstwo określone w tym przepisie ma charakter powszechny, a zatem może być popełnione przez każdą osobę
odpowiadającą ogólnym cechom podmiotu przestępstwa, która ujawnia informacje stanowiące informację państwową lub wbrew przepisom
ustawy informacje takie wykorzystuje, z art. 42 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
1.1. Analiza formalnoprawna (dopuszczalność kontroli).
Interpretacja art. 265 § 1 kodeksu karnego jest przedmiotem sporu w nauce prawa karnego (szerzej zob. M. Leciak, Tajemnica państwowa i jej ochrona w prawie karnym materialnym i procesie karnym, Toruń 2009; B. Kunicka-Michalska, [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222-316. Tom 2, red. A. Wąsek, R. Zawłocki, Warszawa 2010 oraz W. Wróbel, Prawnokarna ochrona tajemnicy państwowej, „Czasopismo prawa karnego i nauk penalnych” 2000, nr 1). Z jednej strony wskazuje się, że opisany w nim czyn ma charakter
indywidualny i może być popełniony wyłącznie przez osobę, na której ciąży obowiązek zachowania tajemnicy państwowej. Z drugiej
argumentuje się, że przestępstwo ujawnienia tajemnicy państwowej ma charakter ogólnosprawczy.
W ocenie RPO, interpretacyjna formuła zarzutu niekonstytucyjności, wskazująca na powszechny charakter przestępstwa ujawnienia
tajemnicy państwowej, jest konsekwencją uchwały Sądu Najwyższego z 26 marca 2009 r. (sygn. akt I KZP 35/08, OSNKW nr 5/2009,
poz. 33). W orzeczeniu tym stwierdzono, że „przestępstwo określone w art. 265 § 1 k.k. ma charakter powszechny, a zatem może
być popełnione przez każdą osobę odpowiadającą ogólnym cechom podmiotu przestępstwa”.