Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 listopada 2007 r.
|
| Sygn. akt K 34/07 |
Uzasadnienie:
I
17 lipca 2007 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek grupy posłów na Sejm V kadencji o stwierdzenie, że:
1) art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. Nr 89, poz. 590; dalej: ustawa o zarządzaniu
kryzysowym) jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji,
2) art. 3 pkt 2 ustawy o zarządzaniu kryzysowym z art. 2 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Zakwestionowane przepisy stanowią część tzw. słowniczka ustawowego i definiują pojęcia sytuacji kryzysowej oraz infrastruktury
krytycznej, mające podstawowe znaczenie dla całej konstrukcji ustawy. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy o zarządzaniu kryzysowym,
przez sytuację kryzysową należy rozumieć „sytuację będącą następstwem zagrożenia i prowadzącą w konsekwencji do zerwania lub
znacznego naruszenia więzów społecznych przy równoczesnym poważnym zakłóceniu w funkcjonowaniu instytucji publicznych, jednak
w takim stopniu, że użyte środki niezbędne do zapewnienia lub przywrócenia bezpieczeństwa nie uzasadniają wprowadzenia żadnego
ze stanów nadzwyczajnych, o których mowa w art. 228 ust. 1 Konstytucji”. Z kolei według art. 3 pkt 2 ustawy o zarządzaniu