Wyrok TK z dnia 24 marca 2004, sygn. K 37/03

1. Problem konstytucyjny stanowiący podstawę zarzutów zawartych w rozpatrywanym w niniejszej sprawie wniosku Prezydenta dotyczy kwestii dopuszczalności wprowadzenia do tekstu projektu ustawy na etapie prac sejmowych poprawek, które swą treścią wykraczają poza pierwotny zakres wniesionego do Sejmu projektu. Nie jest on tożsamy z kilkakrotnie już rozpatrywanym przez Trybunał Konstytucyjny problemem dopuszczalności wprowadzenia przez Senat poprawek do ustawy uchwalonej przez Sejm. Dodatkowym problemem, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jest kwestia dopuszczalności określenia daty wejścia w życie przepisu na dzień przypadający przed jego ogłoszeniem w Dzienniku Ustaw.

2. Wnioskiem z 22 grudnia 2003 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego, w trybie art. 122 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów art. 2 i art. 9 ustawy z 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (dalej: ustawa zmieniająca u.g.n., ustawa nowelizująca u.g.n.). Wskazanym we wniosku przepisom, w zakresie, w jakim znoszą one centralny organ administracji rządowej – Głównego Geodetę Kraju oraz urząd go obsługujący – Główny Urząd Geodezji i Kartografii, wnioskodawca zarzucił sprzeczność z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji przez naruszenie podstawowych zasad procedury ustawodawczej w toku ich uchwalania.

Na poparcie sformułowanych we wniosku zarzutów powołano następujące argumenty:

Analiza procesu legislacyjnego dla projektu ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw wskazuje, że kwestionowane we wniosku przepisy – ich merytoryczna zawartość – nie były objęte pierwotnym zakresem projektu. Rządowy projekt ustawy nie dotyczył kwestii związanych z funkcjonowaniem centralnego organu administracji rządowej – Głównego