Wyrok TK z dnia 03 marca 2015, sygn. K 39/13

1. Ogólnokrajowe organy Zrzeszenia Związków Zawodowych Służby Celnej Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Związków Zawodowych Służby Celnej (dalej: wnioskodawcy), na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (j.t. Dz.U.2016.293), wniosły 18 maja 2016 r. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści lit. b sentencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 3 marca 2015 r. w sprawie K 39/13, zgodnie z  którym „Art. 1, art. 18a ust. 1 i art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 667, 675, 1623 i 1717 oraz z  2014 r. poz. 502, 696 i 1822): (…) w zakresie, w jakim wśród osób uprawnionych do świadczeń emerytalnych pomijają funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy wykonują zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 oraz z 2014 r. poz. 486, 1055, 1215, 1395 i 1662) są niezgodne z art. 32 Konstytucji”.

1.1. Zdaniem wnioskodawców, wątpliwość co do treści lit. b sentencji wyroku w sprawie K 39/13 polega na tym, że stwierdzone przez Trybunał Konstytucyjny naruszenie art. 32 Konstytucji dotyczy: 1) funkcjonariuszy Służby Celnej, czyli ogółu funkcjonariuszy pełniących służbę w jednolitej formacji mundurowej, której powierzono zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U.2015.990, ze zm.; dalej: usc) albo 2) indywidualnie wyłącznie tych funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy osobiście realizowali, realizują bądź będą realizować zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 usc.

1.2.