Wyrok TK z dnia 26 marca 2008, sygn. K 4/07

Sygnatura: K 4/07
Data orzeczenia: 26 marca 2008
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Istotą sprawy była ocena konstytucyjności zmian w dostępie do zawodu notariusza, gdzie Trybunał rozstrzygał, na ile ograniczenia samorządowej pieczy nad zawodem i niedookreśloność przepisów są dopuszczalne w kontekście art. 2 i art. 17 ust. 1 Konstytucji.

Istota

Krajowa Rada Notarialna zaskarżyła do Trybunału Konstytucyjnego szereg przepisów ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, zmienionych ustawą z 30 czerwca 2005 r., dotyczących warunków dostępu do zawodu notariusza oraz organizacji egzaminu notarialnego. Zarzuty dotyczyły m.in. zwolnienia sędziów i prokuratorów z obowiązku odbycia aplikacji i złożenia egzaminu, dopuszczenia do egzaminu innych osób bez aplikacji oraz ograniczenia…

jeszcze 122 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Art. 12 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 124, poz. 1152 i Nr 217, poz. 2142, z 2004 r. Nr 62, poz. 577, Nr 147, poz. 1547, Nr 173, poz. 1808 i Nr 202, poz. 2067, z 2005 r. Nr 163, poz. 1361, Nr 167, poz. 1398 i Nr 169, poz. 1417, z 2006 r. Nr 218, poz. 1592 i Nr 225, poz. 1635 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162, Nr 80, poz. 540, Nr 85, poz. 571 i Nr 191, poz. 1371), w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 529, Nr 149, poz. 1075 i Nr 206, poz. 1522), jest zgodny z art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 12 § 2 pkt 2-4 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. 3. Art. 12 § 3 w związku z art. 12 § 2 pkt 2 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. 4. Art. 74 § 1 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 19 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, w związku z art. 71b § 1 i art. 71f § 1-3 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, dodanymi przez art. 3 pkt 16 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, jest zgodny z art. 17 ust. 1 Konstytucji. 5. Art. 74 § 2 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 19 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, w zakresie, w jakim dotyczy osób wymienionych w art. 12 § 2 pkt 2-4 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. 6. Art. 74 § 6 ustawy z 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 19 ustawy z 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw, w zakresie, w jakim pomija udział samorządu notarialnego w ustalaniu zestawu pytań i tematów egzaminu notarialnego, sporządzanego w każdym roku przez Ministra Sprawiedliwości, jest niezgodny z art. 17 ust. 1 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 26 marca 2008 r.
Sygn. akt K 4/07 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 26 marca 2008 r.

Sygn. akt K 4/07 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. Wniosek Krajowej Rady Notarialnej (dalej: KRN, Rada lub wnioskodawca) z 30 października 2006 r. był dwukrotnie uzupełniany przez wnioskodawcę w kolejnych pismach procesowych z 15 listopada 2006 r. i 28 grudnia 2006 r.

W ostatecznej postaci przedmiotem wniosku dopuszczonego do merytorycznego rozpoznania zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 stycznia 2007 r. są zarzuty dotyczące niezgodności:

1) art. 12 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.; dalej: ustawa – Prawo o notariacie, lub ustawa znowelizowana), w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca), z art. 17 ust. 1 Konstytucji przez to, że zwalniając z wymogu odbycia aplikacji notarialnej i złożenia egzaminu notarialnego, względnie odpowiedniego okresu wykonywania zawodu przez osoby, które zajmowały stanowisko sędziego lub prokuratora, narusza – w ocenie Krajowej Rady Notarialnej – uprawnienia samorządu notarialnego w zakresie sprawowania pieczy nad zawodem zaufania publicznego w ten sposób, że umożliwia wykonywanie zawodu notariusza także osobom, które nie posiadają wystarczającej praktyki w zawodzie;

2) art. 12 § 2 pkt 2-4 ustawy – Prawo o notariacie, w brzmieniu nadanym przez art. 3 pkt 3 ustawy zmieniającej, z art. 17 ust. 1 Konstytucji przez to, że dopuszczając do egzaminu notarialnego osoby, które nie odbyły aplikacji notarialnej, narusza uprawnienia samorządu notarialnego w zakresie sprawowania pieczy nad zawodem zaufania publicznego, oraz z art. 2 Konstytucji przez to, że narusza zasady przyzwoitej legislacji, posługując się pojęciami niejasnymi, które uniemożliwiają precyzyjne określenie osób uprawnionych do składania egzaminu notarialnego;

jeszcze 14 608 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo