Postanowienie TK z dnia 05 marca 2013, sygn. K 4/12
Sygnatura
K 4/12
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Istotą sprawy była próba kwestionowania przez wnioskodawców braku szczególnych uprawnień emerytalnych dla strażaków lotniskowych w art. 26 ustawy o ochronie ppoż., co Trybunał uznał za zarzut nieprawidłowo skierowany (dotyczący zaniechania, a nie pominięcia legislacyjnego) i umorzył postępowanie jako niedopuszczalne.
Istota
Grupa posłów na Sejm RP wniosła do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 26 ustawy o ochronie przeciwpożarowej z Konstytucją. Zarzucali, że przepis ten, nie przyznając strażakom Lotniskowych Służb Ratowniczo-Gaśniczych (LSRG) uprzywilejowanych uprawnień emerytalnych analogicznych do tych, jakie przysługują strażakom Państwowej Straży Pożarnej (PSP), narusza konstytucyjne zasady równości i sprawiedliwości społecznej (art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2) oraz zasadę bezpieczeństwa państwa (art. 5). W postępowaniu…
📖jeszcze 154 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. Grupa posłów pismem z 25 stycznia 2012 r. skierowała do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności art.
26 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380, ze zm.; dalej: ustawa
o ochronie ppoż.) z:
– art. 32 ust. 1 zdanie drugie w związku z art. 2 Konstytucji, w zakresie niedopuszczalnego pozbawienia strażaków Lotniskowych
Służb Ratowniczo-Gaśniczych (dalej: LSRG) ujawniającym się faworyzowaniem równorzędnej zadaniowo grupy strażaków Państwowej
Straży Pożarnej, bo aktualnie brak jest sprawiedliwego zabezpieczenia emerytalnego dla strażaków lotniskowych w porównaniu
ze stabilnie i nadzwyczajnie określonymi uprawnieniami emerytalnymi strażaków Państwowej Straży Pożarnej, co stanowi ewidentną
dysproporcję społeczną i jest pogwałceniem zasady równego traktowania obywateli przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 zdanie
drugie Konstytucji) w korelacji do zasady demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej
(art. 2 Konstytucji);
– art. 5 Konstytucji, bowiem obecne dopełnienie wieku emerytalnego przez strażaków LSRG określone na poziomie 65 roku życia
godzi w bezpieczeństwo państwa i obywateli, bo prowadzi wprost do obniżenia standardów ratownictwa lotniskowego, a tym samym
powoduje brak zapewnienia obywatelom kraju odpowiedniego stopnia bezpieczeństwa lub oferuje bezpieczeństwo o niedopuszczalnie
zaniżonym standardzie.
Uzasadniając pierwszy z zarzutów, wnioskodawca zwrócił uwagę na dwoistość regulacji systemu jednostek ochrony przeciwpożarowej.
Podstawową rolę odgrywa w nim Państwowa Straż Pożarna, podporządkowana – odrębnej od ustawy o ochronie ppoż. – ustawie z dnia
24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68, ze zm.; dalej: ustawa o PSP). Jednym z
przejawów odrębnego statusu strażaków PSP jest włączenie ich – na mocy art. 60 ustawy o PSP – do systemu tzw. emerytur mundurowych,
uregulowanych ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
📖jeszcze 4392 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.