Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 stycznia 2020 r.
|
| Sygn. akt K 4/18 |
Uzasadnienie
I
1. Grupa posłów na Sejm VIII kadencji, 21 maja 2018 r. wniosła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadania zgodności,
wskazanych w komparycji niniejszego postanowienia, przepisów ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 651; dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.). Na mocy zakwestionowanych przepisów dokonano
zmian w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295, ze zm.; dalej: u.p.ł.) oraz
w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839, ze zm.; dalej: u.b.a.).
2. Marszałek Sejmu, w piśmie z 17 października 2019 r., w imieniu Sejmu przedłożył wyjaśnienia w sprawie wniosku grupy posłów
i wniósł o stwierdzenie, że:
1) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny
obejmuje szkolenia ptaków łowczych organizowane przez Polski Związek Łowiecki, jest zgodny z art. 9 Konstytucji w związku
z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sporządzonej w Paryżu dnia
17 października 2003 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 172, poz. 1018; dalej: Konwencja UNESCO),
2) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny
obejmuje sprawdziany pracy oraz szkolenia psów myśliwskich organizowane przez Polski Związek Łowiecki, nie jest niezgodny
z art. 9 Konstytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO,
3) art. 32a u.p.ł. nie jest niezgodny z art. 17 Konstytucji,
4) art. 33 ust. 2a - 2d u.p.ł. w zakresie, w jakim określa zasady odpowiedzialności