Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 12 października 1993 r.
|
| Sygn. akt K 4/93 |
Uzasadnienie
I
We wniosku z dnia 25 listopada 1992 r., uzupełnionym pismem z dnia 2 lutego 1993 r. Rady Miejskie: Białogardu, Częstochowy,
Gdyni, Golubia-Dobrzynia, Gorlic, Jastrzębia-Zdroju, Legnicy, Leszna, Lędzin, Limanowej, Lubania, Łowicza, Namysłowa, Oławy,
Ostrowca Świętokrzyskiego, Piastowa, Przemyśla, Rzeszowa, Rumii, Sępólna Krajeńskiego, Siedlec, Siemianowic Śląskich, Skarżyska-Kamiennej,
Starogardu Gdańskiego, Stoczka Łukowskiego, Szczecinka, Tczewa, Torunia, Zambrowa, Zgierza i Żar, reprezentowane przez Wojciecha
Szczęsnego Kaczmarka, prezesa Związku Miast Polskich wniosły o stwierdzenie niezgodności art. 36 ustawy z dnia 10 maja 1990
r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.)
z art. 67 ust. 2 Konstytucji RP, utrzymanym w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.
Wnioskodawcy w uzasadnieniu wniosku podnieśli, że na podstawie kwestionowanego art. 36 wymienionej ustawy z dnia 10 maja 1990
r. zobowiązania byłych terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, powstałe przed dniem wejścia w życie
tejże ustawy tj. przed dniem 27 maja 1990 r., stały się zobowiązaniami gmin, natomiast zobowiązania byłych terenowych organów
administracji państwowej stopnia wojewódzkiego - stały się zobowiązaniami Skarbu Państwa.
W ocenie wnioskodawców to uregulowanie prawne, zwłaszcza w kontekście uchwały Nr 268 Rady Ministrów PRL z dnia 27 grudnia
1982 roku w sprawie zasad realizacji i finansowania budownictwa mieszkaniowego, jest niezgodne z Konstytucją.
Wnioskodawcy podnieśli, że w oparciu o wymienioną uchwałę terenowe organy administracji państwowej różnych stopni podejmowały
w imieniu Skarbu Państwa zobowiązania wspomagania inwestycji lokalnych. Było to zgodne z przyjętą w tej uchwale zasadą wspomagania
inwestycji lokalnych z budżetu Państwa.
Jednocześnie, jak podnoszą Wnioskodawcy, terenowe organy administracji państwowej różnych stopni zaciągały powyższe zobowiązania
nie w oparciu o jakikolwiek przepis rozgraniczający między nimi zakres tychże zobowiązań, bo taki przepis nie istniał, "lecz
dowolnie, rzeczywiście w