Uzasadnienie
| ORZECZENIE |
z dnia 23 października 1995 r.
|
| Sygn. akt K 4/95 |
Uzasadnienie
I
Istotą problemu konstytucyjnego było napięcie między nałożeniem na gminy nowych, kosztownych zadań własnych (zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych, wypłata dodatków) a brakiem ustawowego zagwarantowania pełnego i pewnego ich finansowania, co Trybunał rozstrzygnął, częściowo uznając kwestionowane przepisy za niezgodne z zasadami samodzielności samorządu, poprawnej legislacji i równości.
Sprawa dotyczyła kontroli konstytucyjności przepisów ustawy z 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych oraz rozporządzenia RM w sprawie dotacji dla gmin na te dodatki. Wnioskodawcami były samorządy i ich związki (Związek Miast Polskich, Rady Miejskie, Sejmiki Samorządowe), którzy kwestionowali zgodność art. 4, 39 ust. 2, 45 i 68 ustawy oraz § 2 i 3 rozporządzenia z Konstytucją, Europejską Kartą Samorządu Terytorialnego oraz innymi ustawami. Postępowanie toczyło się przed Trybunałem…
orzeka: 1. Art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz. 509 i z 1995 r. Nr 86, poz. 433) rozumiany w ten sposób, że nie przyznaje praw podmiotowych członkom wspólnoty samorządowej, jest zgodny z art. 1, art. 70 ust. 1, art. 71 ust. 2 oraz art. 73 ust. 1 i 2 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r., jak również z art. 1, art. 5 oraz art. 6 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 powołanej Ustawy Konstytucyjnej, 2. Art. 39 ust. 2, w części objętej punktami 2), 3) - w zakresie, w jakim wyłącza od uprawnień do dodatku mieszkaniowego podatników podatku rolnego, oraz punktem 4) ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. jest niezgodny z art. 1 i art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.; w pozostałej części art. 39 ust. 2 nie jest niezgodny z powołanymi przepisami konstytucyjnymi, 3. Art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. jest zgodny z art. 73 ust. 2 oraz z art. 71 ust. 2 i 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r., jak również nie jest niezgodny z art. 1, art. 5, art. 7 i art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej, 4. Art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. rozumiany jako m. in. nakładający na Sejm obowiązek uwzględniania w ustawach budżetowych kwot gwarantujących pełne dofinansowanie z budżetu Państwa, w formie dotacji celowych, dodatków mieszkaniowych wypłacanych przez organy samorządu terytorialnego, nie jest niezgodny z art. 73 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej, 5. Art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. w tej części, w której dotyczy określenia w drodze rozporządzenia zasad i trybu ustalenia oraz przekazywania gminom z budżetu Państwa dotacji na dofinansowanie dodatków mieszkaniowych jest niezgodny z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. oraz z art. 54 ust. 1 i art. 73 ust. 2 tej Ustawy Konstytucyjnej; w pozostałej części art. 45 ust. 3 nie jest niezgodny z konstytucją, 6. Art. 68 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. nie jest niezgodny z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. A nadto, wobec wycofania wniosków i braku podstaw kontynuowania postępowania z własnej inicjatywy 7. Umarza postępowanie w sprawie niezgodności z konstytucją i ustawami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 listopada 1994 r. w sprawie dotacji dla gmin na dofinansowanie wypłat dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 119, poz. 571 i Nr 129, poz. 643, z 1955 r. Nr 47, poz. 245 i Nr 100, poz. 498).
| ORZECZENIE |
z dnia 23 października 1995 r.
|
| Sygn. akt K 4/95 |
Uzasadnienie
I
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo