Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 października 2001 r.
|
| Sygn. akt K 40/00 |
Uzasadnienie:
I
1. Pismem z 19 grudnia 2000 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie, iż art. 22 w związku z art. 21 ust. 1 i
art. 8 pkt 1 lit. c, d i e ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 ze
zm.) oraz w związku z art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137,
poz. 887 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 32 i art. 69 Konstytucji RP oraz z art. 14 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
z 1950 r. i art. 26 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966 r.
W uzasadnieniu wniosku Rzecznik Praw Obywatelskich podkreślił, że choć żaden z zakwestionowanych przepisów nie może być oddzielnie
uznany za niekonstytucyjny, to “łączne ich zastosowanie dla potrzeb powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego tworzy normę, której
skutki nie dadzą się pogodzić z zasadą równości i zasadami sprawiedliwości społecznej. Przepisy te pochodzą z dwóch różnych,
niespójnych systemów i ich łączne zastosowanie dla potrzeb powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego tworzy normę, której skutki
nie dadzą się pogodzić z zasadą równości i sprawiedliwości społecznej”.
Wnioskodawca stanął na stanowisku, iż art. 22 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w związku z jej art. 21 ust. 1
i art. 8 pkt 1 lit. c, d i e oraz w związku z art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, daje podstawę do obliczania
składek na ubezpieczenie zdrowotne w sposób, który tylko formalnie daje wyraz zasadzie solidarności społecznej i zasadzie
sprawiedliwości, zgodnie z którym wszyscy obywatele powinni opłacać składki na ten rodzaj ubezpieczenia. Przede wszystkim
dyskryminacyjny charakter zakwestionowanego mechanizmu obliczania składek polega na ich naliczaniu od dodatkowych przychodów
uzyskiwanych