Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 4 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt K 40/02 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Wnioskiem z 29 maja 2002 r. Rada Miasta Poznania zakwestionowała konstytucyjność art. 3 ustawy z 21 grudnia 2001 r. o zmianie
ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 1799),
zarzucając mu niezgodność z art. 2 i z art. 16 ust. 2 Konstytucji RP oraz z art. 4 ust. 2 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego.
Na wstępie obszernego uzasadnienia przedmiotowego wniosku wnioskodawca przypomniał treść zaskarżonego przepisu, zwracając
uwagę na mogącą powstać wątpliwość, czy zawarty w nim zakaz przekraczania w 2002 roku wielkości wynagrodzeń z 2001 roku we
wskazanych jednostkach sektora finansów publicznych odnosi się do wynagrodzeń pracowniczych traktowanych ogółem – jako suma
wynagrodzeń pracowniczych, czy też do wynagrodzeń pracowniczych indywidualnych. Podkreślił przy tym, iż w jego ocenie, przepis
ten odnosi się do wynagrodzeń ogółem, nie dotyczy zaś wynagrodzeń indywidualnych, tj. wynagrodzeń poszczególnych pracowników.
Wnioskodawca przypomniał także genezę kwestionowanego przepisu oraz treść uzasadnienia projektu ustawy, z którego wynika,
iż została ona uchwalona w celu ograniczenia „wydatków ze środków budżetowych wobec kryzysu finansów publicznych”.
W pierwszej kolejności wnioskodawca uzasadnił zarzut niezgodności kwestionowanego przepisu z art. 16 ust. 2 Konstytucji.
Wskazał, iż przepis Konstytucji wyrażający zasadę samodzielności finansowej samorządu terytorialnego skonkretyzowany jest
w ustawie o samorządzie gminnym, z której wynika, że wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym należą do gminy (art.
6 ust. 1), a gmina wykonuje je we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1). Wnioskodawca wywodzi, iż skoro
sprawy te należą do gminy, to gmina określać ma również sposób ich realizacji, zwłaszcza w aspekcie zatrudnienia i organizacji
pracy.
W ocenie wnioskodawcy zaskarżonym przepisem ustawodawca naruszył zasadę samodzielności finansowej jednostek samorządu terytorialnego,
narzucając im prowadzenie określonej