Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 stycznia 2008 r.
|
| Sygn. akt K 42/05 |
Uzasadnienie:
1. Wnioskiem z 8 listopada 2007 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych (dalej: KRDP), działając na podstawie art. 74 ust. 1
ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) zwróciła
się do Trybunału Konstytucyjnego (dalej: TK) z wnioskiem „o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku TK z 22 maja 2007
r., sygn. K 42/05 (Dz. U. Nr 98, poz. 656)”.
KRDP uzasadniała potrzebę dokonania wykładni wyroku w sprawie o sygn. K 42/05 nieprecyzyjnym sformułowaniem części II sentencji.
Jednocześnie wysunęła argument, że stanowisko TK zawarte w części III w punkcie 6 uzasadnienia wyroku wskazuje na skutki orzeczenia
sprzeczne z częścią II sentencji wyroku.
Wątpliwości KRDP dotyczą kwestii, które przepisy – nowelizujące (to jest art. 1 pkt 1 i pkt 9 lit. a ustawy z dnia 16 grudnia
2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości, Dz. U. z 2005 r. Nr 10, poz. 66), czy znowelizowane
(to jest art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, Dz. U. z 2002 r.
Nr 9, poz. 86, ze zm.), czy też jedne i drugie – tracą moc obowiązującą z upływem 6 miesięcy od dnia publikacji wyroku. Zarówno
przepisy ustawy zmieniającej, jak i ustawy zmienionej zostały wskazane w punktach 2 i 3 części I sentencji. Skoro więc w części
II sentencji mowa jest o utracie mocy obowiązującej przepisów wskazanych w części I w punktach 2 i 3 sentencji, powstaje,
zdaniem KRDP, uzasadniona wątpliwość, które przepisy tracą moc na skutek wyroku TK.
Ponadto KRDP stwierdza, że choć nie kwestionowała na żadnym etapie postępowania przed TK przepisów zmienionych