Wyrok TK z dnia 21 grudnia 2005, sygn. K 45/05

1. Pismem z 13 października 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. Nr 175 poz. 1461; dalej: nowelizacja) z art. 2, art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 119 ust. 2 Konstytucji. Zaskarżony przepis nadał nowe brzmienie art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 57 poz. 602 ze zm.; dalej: ustawa pielęgniarska), który – w razie wejścia nowelizacji w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. (art. 9 nowelizacji) – uniemożliwi pielęgniarkom i położnym wykonywanie w zakładzie opieki zdrowotnej (dalej: z.o.z.) praktyki indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej praktyki oraz praktyki grupowej (dalej odpowiednio: praktyka, praktyka specjalistyczna, praktyka grupowa) na podstawie umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń zdrowotnych (dalej: kontrakt). Zgodnie z obowiązującymi przepisami, do czasu wejścia w życie nowelizacji zakaz obejmuje wyłącznie wykonywanie grupowej praktyki pielęgniarek i położnych w publicznych z.o.z.

Rzecznik Praw Obywatelskich podkreślił, że wprowadzona zmiana rozszerza zakres podmiotów, w których praktyka pielęgniarska nie może być wykonywana na podstawie kontraktu na wszystkie z.o.z., czyli na wszystkie wyodrębnione organizacyjnie zespoły osób i środków majątkowych utworzone i utrzymywane w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia, którymi – zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.; dalej: ustawa o z.o.z.) – są szpitale, zakłady opiekuńczo-lecznicze, zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze, sanatoria, prewentoria i inne zakłady przeznaczone dla osób wymagających udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednim stałym pomieszczeniu oraz przychodnie,